Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Limeryk trójkątny


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mąż nimfomanki ze wsi zawoje
werdykt psychiatry wziął ze spokojem
jego osobowość mnoga
w żony cieszy się nałogach
atencją - trójkąt mają we dwoje

 

 

Opublikowano

@error_erros Panie Erosie nie znasz nowych wytycznych. Trójkąt tylko możliwy mąż żona i Jezus :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepraszam za formę Panie Erosie, ale kiedyś mnie to bardzo rozbawiło jak ktoś tak napisał. To takie troszkę pobudzające zmysły :>

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słyszałem o tym "trójkącie" xD Chętnie bym z tego pośmieszkował w jakimś wierszyku, ale zaraz byłby dym ;]

Opublikowano (edytowane)

@error_erros czy ja wiem, ładna dwu znaczność .

Czasem trochę obawiam się wstawić limeryku, ale od razu patrzę na limeryki Szymborskiej i jak ktoś twierdzi że coś nie tak niech na Noblistkę spojrzy ;)

Edytowane przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tylko wiesz, pokutuje zasada patrzenia na twórczość przez pryzmat nazwiska. Szymborska napisze świński wierszyk - łał, taka utalentowana, znana, utytułowana, a taki ma dystans. Randomowy wierszokleta z internetu napisze świński wierszyk - debil i do tego zboczony :P

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

po co w trójkącie wdzięki dziewczęce

kiedy masz siebie oraz dwie ręce

 

:P

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

móc a woleć - to różnica

wolę rollsem mknąć po szosie

ale jeżdżę tym co mogę:

paseratti '98

 

;D

Edytowane przez error_erros (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

OluBolu, to limeryk! On taki właśnie powinien być! ;>

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 47. Nad rzeką Pinaros (narrator: hypaspista)   1.   W snach wraca rzeka. Po drugiej stronie czeka król Azji.   2.   Aleksander rusza. Jak ogień po suchym lesie.   3.   Za nim śmierć idzie grzecznie, jak sługa.   4.   Cicha towarzyszka. Nie musi krzyczeć - wystarczy, że dotknie.   5.   Falanga za królem. Ziemia jęczy, bo zna ten ciężar.   6.   Tarcz tysiące — jedno serce, bez serca.   7.   Nie myśl. Wtedy włócznia sama trafia.   8.   Krew z rzeką miesza się. Nie ma znaczenia, która cieplejsza.   9.   Padali pod nami. W błocie już nie było twarzy.   10.   Wyciągnąłem hetajra*. Żył. Potem umarł.   11.   Nie wiem, czyja ręka mnie ocaliła. Może moja.   12.   Ktoś błagał w naszym języku. Przeklęte echo.   13.   Dariusz ucieka. Nie wstyd, gdy wstyd ma koronę.   14.   Walka milknie dopiero, gdy braknie sił krzyczeć.   15.   Zmrok spływa z gór. Widma szukają swoich sandałów, a może duszy.   16.   Niech wstanie dzień, żebym wiedział, że żyję.   *Hetajrowie - ciężkozbrojna kawaleria macedońska.   cdn.
    • "Stary człowiek, stary dom"   Stary człowiek – jak dom stary: Na fasadzie dziury, szpary, Kanalizacja przecieka, Mocz nie trzyma się człowieka.   Wycieki bez ostrzegania, Popierdy przy usiadaniach, Zawory już mniej trzymają, Lekko wszędzie przepuszczają.   Toczy grzyb już fundamenty, Garbem stary krzyż wypchnięty, Bóle kończyn wykręcanych, W zgrzycie schodów wydeptanych.   W oknach wiatr hula do woli, W stawach szarpie, rwie i boli, Dach durszlakiem już przecieka, Twarz zmarszczkami się powleka.   Starzeje się dom z człowiekiem, Obaj są ruiną z wiekiem. Człowiek zemrze, dom zostaje, Remont młodość mu oddaje.   Ludziom liftingi kuszące, Operacje za tysiące... Choć młodszymi wyglądają, Wszyscy równo umierają   -Leszek Piotr Laskowski. 
    • Pierzastą falą — za trzcinę zetknięty, na jeziorze, co dymi nieba rozgwieżdzeniem —        unosi się. A miejscu, kędy                           kwiat stulał swe promienie, owoc się rozlewa — w czerwone odmęty.      
    • @Berenika97 Piszesz, jak samotność jest oswajana rytuałami. Może jest to sposób na nią? Ale czy sama pamięć o poprzednim życiu może zastąpi życie po stracie?    Świetnie oddajesz melancholijny wydźwięk utworu.   Wynosisz śmieci. Dowody, że wciąż żyjesz. Ukradkiem, w mroku.   Kroki na schodach. Echo kłamie najgorzej. Nic tam nie idzie.   Pozdrawiam    
    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...