omamy

[24601_podejdz_tu]

Kiełkujesz gdzieś w głowie,

W oparach snów mgielnych.

By rozsadzać od środka,

I kłuć słodyczą cierni.

 

I każesz się potem nosić,

Tak do urwania dłoni.

Jak kosz pełen malin,

Albo ten jabłek zielonych.

 

I każesz tak iść na oślep,

Bo zdążył dosięgnąć oczu.

Ten mały sprytny robaczek,

Co schował się w każdym owocu.

 

Aż zmęczona drogą noga,

trafi na cierń mniej przyjazny.

Co nie niósł żadnego owocu,

Lecz daje się poczuć wyraźniej.

 

I dajesz tak zgasnąć powoli

By udowodnić już światu.

Że nie byłaś prawdziwa,

chociaż ta pełna kwiatów.

 

Że nie byłaś ta szczera,

chociaż tak pięknie pachnąca. 

I nawet nie byłaś możliwa,

Choć miałaś istnieć bez końca.

Edytowane 18 Listopada 2021 przez 24601_podejdz_tu (wyświetl historię edycji)

[Antosiek Szyszka]

@24601_podejdz_tu

myślałem że to wierszyk 

umamy 

:/

rozczarowanie 

[A-typowa-b]

@24601_podejdz_tu piękny wiersz, piękny. Mnie się podoba.

Edytowane 17 Listopada 2021 przez A-typowa-b (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

Przepraszam, ale doczytałem tylko do "zdąRZył" :(

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mi sie podoba - 

                                               Pozdr.

[24601_podejdz_tu]

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję!

@Franek K o słusznie:D

@A-typowa-b dziękuję bardzo!!:D

[Sylwester_Lasota]

Interpunkcja ciągle do poprawy, ale wiersz nie jest zły. Ciekawe obrazowanie, niezłe rymy, ogólnie równa forma, chociaż rymy miejscami zupełnie zanikają i owocu powtarza się w zbyt bliskim sąsiedztwie. Nawet pomimo tych uwag mi się podoba. Temat przewodni, chociaż w żaden sposób odkrywczy i może nieco już wyeksploatowany, ale podany został w sposób nienachalny. Wyłania się i klaruje w miarę czytania wiersza - to chyba najbardziej na plus, moim zdaniem.

 

Pozdrawiam

[24601_podejdz_tu]

@Sylwester_Lasota Dziękuję bardzo za cenne uwagi i pozytywny odbiór:D Pozdrawiam!