Twory

[Eris]

Tłoczące się setki myśli. Każda inna, niepowtarzalna. Niektóre giną zaraz po urodzeniu śmiercią naturalną - przez zapomnienie. Inne mogą niepostrzeżenie przedostać na kartkę papieru. Zazwyczaj te najpiękniejsze, nie chcą dać się uchwycić powolnemu umysłowi, rozpraszają się, a gdy już uda się je zmaterializować, zmieniają kształt, nie przypominają tego, czym były wcześniej.

Składam litery, starając się złapać i uchwycić cokolwiek. Ciągle wyrywają się, albo transformują. Klikanie w klawiaturę, potem długie przytrzymanie klawisza backspace, spowodowane kolejną ucieczką. Papieros prawie wypalony żarzy się w ciemności. Zimna herbata, nawet nie ruszona. Poszukiwanie...

Wena? Natchnienie? To, co podobno przychodzi znikąd i niespodziewanie. A jeśli nie zdąży nadejść przed terminem? Stopniowo nadchodzi za to ból oczu, głowy, przemęczenie. Potem świadomość zaczyna odpływać. Najbardziej dziwaczne twory przejmują kontrole. A wszystko wydaje się takie prawdziwe... Później istnieje tylko nicość.
Dobranoc.

[Jay Jay Kapuściński]

prawda tylko że u mnie akurat herbata nie stygnie bo piję prawie non stop.
podoba się :)

pozdro!

[Barbara_Pięta]

Oj tak, najgorszy jest ból narodzin nowego tekstu, a potem radość, że jednak coś z tego wyszło. Podoba się, posyłam plusika. A będą jakieś dłuższe?

[Eris]

Dziękuję za komentarze. I witam Państwa, bo jeszcze nie miałam sposobności się przywitać:)
Dłuższe teksty na pewno będą, tylko muszę wyłapać i poukładać te wszystkie myśli...

[Leszek_Dentman]

Bardzo prawdziwe. Małe jest piękne
Trzebaby chyba używac dyktafonu!