Wiersz napisany 1 listopada

[dach]

 

 

Wiersz napisany 1 listopada

 

Spacerując wzdłuż odnowionych 
budynków Manufaktury   
słuchając piosenek Meca
wspominając wiersze Bierezina 
dzisiaj, w Święto Zmarłych
mówimy szeptem

przechodząc na drugą stronę 
ulicy Ogrodowej
zapalając świeczkę

na starym cmentarzu
oglądając wyryte w kamieniu daty 
mówimy o pozłacanych literach
sztuce pamięci 
jesiennej lapidarności
wśród żywych

sprowadza się do frazy
jednego wersu
jednej zwrotki
urodził się i zmarł

wszystko, co pomiędzy
niewiele tego

nawet nie pozłacany

na pozółkłym papierze

list miłosny
szara taśma do sklejania 

kartonowych pudełek
na redzie w Świnoujściu

zakotwiczony statek
zwinięte żagle
prozy i

poezji.

 

 

  Łódź, Listopad. 2021.

 

 

 

Edytowane 30 Października 2023 przez dach (wyświetl historię edycji)

[Igor Osterberg aliceD]

@dach wstyd, ale poza dworcami w Łodzi w ogóle jej nie znam, więc pierwszą część mogę sobie tylko przenieść w miejsca mi bardziej znane. potem już wchodzi się w ten klimat i trudno nie podpisać się pod takimi odczuciami...

[dach]

@Igor Osterberg aliceD To żaden wstyd. Zapraszam do Łodzi na dobrą wódkę, a nadrobisz zaległości. Łódź, - nie będąc rodowitym mieszkańcem - jest w moim sercu. Pozdrawiam i zapraszam. Pod koniec roku będę troszkę czasowo wolny. 

[[email protected]]

@dach Jak różnie możemy patrzeć na ten jedyny, refleksyjny dzień w roku. I to w poezji jest najbardziej wartościowe.

Pozdrawiam.

[dach]

@[email protected] Tak. Dokładnie tak. Ten dzień jednakże wynosi nas ponad wszystko.bardziej Człowiek w tym dniu stara się dotrzeć głębiej - na jedną chwilę powrócić do tego, co już nie istnieje. Bardzo trudny dzień, bardzo uroczysty (to złe słowo). Potrzebny ten dzień jest mam wrażenie nam tutaj bardziej, jak naszym zmarłym.. Pozdrawiam. 

[dach]

@Gosława Dzisiaj niestety ja za chwilę szykuję się do drogi. Jednakże wódka zawsze dobrze wchodzi szczególnie w mieście Łodzi. Najgorsze, ża za dobrze. Ja aktualnie jestem w trakcie zmiany miejsca zamieszkania - oczywiście również w Łodzi. jak się urządzimy myslę pod koniec roku, zawsze możemy się spotkać na wódeczkę w mieście Łodzi. Pozdr.  

[dach]

@Dag właśnie jesteśmy z żoną w trakcie urządzania nowego gniazdka. Mieszkanie pozostanie w rękach młodszego syna, a my, dwie średniowieczne połówki na swoje. Będzie po naszemu. Zawsze będzie i nad miejsce dla takich ludzi, ja Ty. Urządzony się pod koniec roku. W przyszłości, jak ogień w sercu nie wygasnie, miejsca dla poezji będzie i nie zbraknie. Póki ogień w sercu. Pozdr i dziękuję.

[Marek.zak1]

Fajny wiersz z klimatem. Na Ogrodowej moja babcia i 3 jej siostry, plus 2 pokolenia wstecz. Jak kiedyś jeździłem do Polfy na Drewnowskiej, odwiedzałem częściej. Łódź, po latach marazmu, odbija. Tak trzymać. M

[Gość Radosław]

Choć minął szmat czasu z Łodzią mam żywe wspomnienia. Głównie z dworcem Fabycznym, jeszcze w starej odsłonie, z Piotrkowską i z wielkim parkiem w stronę PKP Łódź Kaliska. 

 

Wspomnienia daleko zanieść.

 

Pozdrawam Dachu. 

[dach]

@Marek.zak1 widać, żeś z Łodzią obyty. Na ogrodowej mojej żony babcia (101 lat) i dziadek spoczywają. Pozdr. 

@Radosław Stara fabryczna, to był klimat.  Teraz to już tylko wspomnienie. Piotrkowska jest oczywiście również przebudowana. Wizytówka Łodzi, jak nie spojrzeć. Pozdrawiam.

[Gość Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Odniosłem się do miejsc, ale wiersz sięga głębiej. Przechodzisz od spaceru po mieście, do spaceru po

życiu. Choć wieszasz przed czytelnikiem wiele myśli i obrazów, to całość jest spójna i dopełniona. "Urodził się i zmarł" - to tak dużo. 

 

Pozdrawiam w zadumie. 

[dach]

@Radosław poczytaj sobie poezję Houellebecqa. Na zewnątrz brutalna poezja w istociei okazuje się być pełną realizmu i subtelności- zwrotów wyklętych i wyjętych spod skrzydeł lekkości -- tak to nazwę, jak pozwolisz. 

 

Z fotela mercedesa jest zupełnie miło (...)

 

To fragment dostępnego tłumaczenia jego wiersza pt przyroda. Wiesz przecież, każdy z nas poprzez poezję przemyca siebie na drugi koniec rzeki. Jakiej rzeki - i również każde z nas ma swoją rzekę. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To są moje relacje z ojcem - zapamiętane przeze mnie już nie do odwrócenia. Czynimy poezję lepszą o ile sami pragniemy cokolwiek zrozumieć naprawić i etc. Nie ma żadnych uniwersytetów w poezji. Tak troszkę oderwałem fragment. Ten wiersz powstał z miłości do ojca. Jego interpretacja jest dla mnie na drugim planie. Jeżeli kogoś zatrzymał, tym bardziej jest miło. Pozdrawiam. 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... dołączam do słów Grzegorza.