Rozpad

[Gość]

jaki sens był

w tym rozpadzie

tak na zabój

 

gdy pośmiertnie

 

razem na wieczorny spacer

z kłami w szyjach

i za rękę

 

 

[dach]

@error_erros bardzo ciekawa refleksja o metafizycznym podłożu. Jest w Twoim wierszu również filozoficzna strona, jak teologiczna. Bo przecież pośmiertnie nawiązuje do Boga- w kontekście życia wiecznego. Piekło i niebo, jako:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bogata myśl przejawia się w dalszym ciągu- ponadczasowym od strony filozoficznej bez względu na wiarę. Znaczy się intelektualnie:

 

Sporo się dzieje w tak krótkim czasie. Sięgasz bardzo głęboko i to jest zaletą Twojej formy. Pozdr. 

[Gość]

@dach Któż to zawitał w moje skromne progi! ;D Miło mi, że do mnie zajrzałeś ;>

Wiersz jest dla mnie nietypowy, traktuję go jako eksperyment. I byłem ciekawy, ile tu z niego wyciągniecie. Po Twoim rozłożeniu go na czynniki pierwsze już widać, że można wyciągnąć niemało ;D Choć z tą teologiczną stroną to ciut za daleko. Jak dla mnie of course - Ty, jeśli chcesz tu coś takiego widzieć, to super ;>

Dzięki, że wpadłeś!

[GrumpyElf]

@error_erros Kochali się śmiertelnie :) A potem jeszcze bardziej. Nowa forma u Ciebie, a treść zmieściłeś jak należy. 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale tylko forma, treść chyba raczej dla mnie typowa ;>

[corival]

@error_erros Skompresowałeś treść do niewielu słów. Eksperyment... Całkiem udany :)

Zebrałeś tu całą historię opisanych dwojga. Widzę tu sporo symboliki, metafizyki, ujętych w metaforyczne ramy. Nie rozpiszę się zbytnio, ponieważ wciąż jeszcze cierpię na pośpiech, a dyszące terminy batem popędzają, ale...

Można rozpatrywać tekst jako pośmiertny faktycznie, albo też po śmierci związku, a nie ludzi... i takie i takie zrozumienie da się obronić jak sądzę.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szukanie sensu istnienia

nawet po śmierci, bo chyba w każdej religii i wierzeniach, a nawet w podejściu materialistycznym wierzymy w jakąś formę istnienia po życiu. Można też w inny sposób tą frazę tłumaczyć, ale osobiście zdecydowałam się na to :)

 

To można rozumieć jak dla mnie dwojako. Obydwa poglądy są równie prawdopodobne. W zasadzie przyszło mi do głowy i trzecie wyjaśnienie, więc...

Ewidentnie jakaś forma trwania po śmierci, a miłość, albo wspólne losy, a może i upodobania sięgnęły aż poza grób. Jakieś przeżycia i emocje musiały być niezwykle silne, skoro wywlekają z grobu na spacery ;)

Wciąż żywe, pulsujące emocje, albo zupełnie inne tłumaczenie, wampiryzm i jego symbolika ;)

Zawsze razem, czyli nie taki znowu ostateczny rozpad.

 

Pozdrawiam errorze :)

[Gość]

Wpada @corivali mówi "ojojoj, jestem taka zabiegana, zapracowana, skomentuję tak na szybko", po czym cierpliwie i skrupulatnie analizuje cały wiersz słowo po słowie xD Nie, żebym narzekał! Jestem zaszczycony ;>

Właściwie to Twój komentarz jest dowodem na to, że mój eksperyment udał się w stu procentach. Każdy fragment Twojej wypowiedzi jest dokładnie takim, na jaki liczyłem ;>

Dziękuję pięknie!

[corival]

@error_erros Proszę bardzo... :) Gdybym miała czas, to bym rozwinęła bardziej, ale najwyraźniej nie ma takiej potrzeby. Pozdrawiam ponownie :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No ja naprawdę nie wiem, co tu jeszcze można by było dodać. Twoja analiza jest kompletna :D