Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@[email protected] szczególnie podoba mi się ,,przetak promieni", ,,lenistwo na wodach", ,,złota bogini" i oczywiście ,,chmury z północy". 

 

A wiesz, że kos był kiedyś ptakiem leśnym ale przystosował się do życia blisko człowieka, jest troche takich zwierząt, którym...  człowiek nie przeszkadza. Czytałam trzy razy; Gratuluję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Opublikowano

@Somalija No tak, można to także w ten sposób postrzegać, gdzie koszulka tam emocje, ale liście żądzą się swoimi prawami natury, a nie emocji.

Proszę o uśmiech Ago.

@valeria Valerio, jeśli chodzi o kosa... spacerował i przestał, muszę zajrzeć czy kosy odlatują na zimę, tak mi go brakuje.

Zawsze wycieczka przez pole, dziób, dziób i patrzy w okno, na końcu siada na ławce, ostrzy spracowany dzióbek i odlatuje. A rano od nowa.
 

Wszystkiego Dobrego.

Opublikowano

@Marek.zak1 Tak. Wiersz dobry do ciepłej, albo jak kto woli do kawy - na to żeby przysiąść. Jest i ciepło i momentami zabawnie (jak to Grzegorz ma w swoim stylu) i nawiazując do Twoje jwypowiedzi - refleksyjnie. 

 

Ach ta jesień. 

 

Pozdrawiam 

 

 

Opublikowano

Ja zawsze zazdrościłem ptakom odlatującym na południe, ale ostatnio jakoś mniej. Pożary, upały, już nie chcę na południe, jak i upał lata nie jest już tak beztroski przypominając, że z roku na rok będzie tylko goręcej. Ale długich dni żal.. 

Pozdrawiam 

Opublikowano

.... no co nam złoci i żółci, jak nie jesień. Chwilami, jakby dialog, ale całość ciekawie ubrana w oznaki jesieni,

no i Niemen na wstępie, ze swoimi mimozami, ach.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... ta szczególnie dla mnie.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!    Czytałeś między wierszami - tam, gdzie ja tylko zostawiłam ślady. Dziękuję, że nie bałeś się ciemności.   Czasem wystarczy ktoś, kto nie każe wstawać. Tylko siedzi obok w tym samym milczeniu.   Serdecznie pozdrawiam.  @truesirex    Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 
    • nie ważne ilu osobom będziesz recytował letni wiersz    ważne byś patrzył prosto w oczy by poczuli jego dal   czyli zimową porą ujrzeli kwiat motyla tęczę ciepły wiatr
    • @bazyl_prost To może koan: - Mistrzu, jak osiągnę oświecenie? - Pąki liści dojrzewają w kwietniowym słońcu.       
    • @Marek.zak1   Dziękuję za ciekawy komentarz. :) Coś w tym jest, bo ja mam zawsze kłopot z określeniem "koleżanki/koledzy". Mam w swoim kręgu osoby z którymi się spotykam poza domem, ale nie są to przyjaciele. I mam znajomych z którymi np. pracuję, wymieniamy się informacjami, spotykamy na uroczystościach branżowych - i też ich nazywam "koleżanki i koledzy" - i na tym nasze relacje się kończą.  Ale wracając do wiersza - ciekawe jest, że założyłeś, że to on został porzucony. :) A może rozstali się i było to obustronne, a może on nie dbał o nią (np. był manipulowany przez kumpli? ) Może musiał wybierać - ona lub oni.:)  Różnie w życiu bywa, a potem człowiek żałuje swoich decyzji. :) Pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te słowa. Widzę w nich dużo doświadczenia i prawdy. Piękny wiersz. :)   Serdecznie pozdrawiam. :) @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Masz rację - prawdziwa empatia to sztuka, której niewielu się uczy. Miło, że to wychwyciłaś. "Kumple od polowań" - trafiłaś w sedno. Granica między kumplostwem a prawdziwą przyjaźnią bywa płynna. I zawsze zostają nieodkryte intencje.   Pozdrawiam serdecznie. :)   @vioara stelelor   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za ten komentarz - czytam go już trzeci raz i za każdym razem odkrywam coś nowego. To, co napisałaś o "zbyt wczesnym zamknięciu rany, jeszcze nieoczyszczonej" - trafiło do mnie bardzo mocno. Chciałam pokazać właśnie to - że czasem największą krzywdą nie jest sam ból, ale odbieranie komuś prawa do jego przeżycia. Że prawdziwa obecność to nie zakrzykiwanie ciszy, tylko umiejętność w niej trwania razem z kimś. Bardzo doceniam Twoją mądrą analizę wiersza.  Serdecznie pozdrawiam.  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Twój komentarz to niemal analiza literacka - rozłożyłaś wiersz na czynniki pierwsze i pokazałaś strukturę, którą intuicyjnie budowałem. Szczególnie to zestawienie "język działania kontra  język czucia" - genialnie to ujęłaś. I tak, to właśnie o tym przepisywaniu cudzego doświadczenia na własne kategorie. Bardzo dziękuję za czas i uwagę.   Serdecznie i wiosennie Cię pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...