obłąkana

[Klaudia Gasztold]

między zamglonymi dniami

błąkam się

wypatrując smukłych wierzb

nad brzegiem stawu

 

obłąkana

przeganiam chmury

jakby z premedytacją

atakowały mój umysł

szczypiąc każdy nerw

 

opuszczona łąka

w świecie równoległym

gdzie chodzę wokół

nadal przed siebie

 

mijając kolejne

zamglone godziny

które spadają z rynny

 

szybciej niźli deszcz

o jesiennej barwie

 

Klaudia Gasztold

[A-typowa-b]

Szczególnie te wersy mnie zaciekawiły.

"obłąkana

przeganiam chmury

jakby z premedytacją

atakowały mój umysł

szczypiąc każdy nerw"

 

Generalnie ciekawy wiersz :). Pozdrawiam

 

Edytowane 10 Września 2021 przez A-typowa-b (wyświetl historię edycji)