Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane

Nie ma edycji historii do wyświetlenia lub ten wpis był edytowany przez moderatora.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny podoba mi się to "pozorne milczenie" przedmiotów, a tak naprawdę wiele mówią o minionych czasach. Ciekawa proza. 
    • @Achilles_Rasti interesująco naszkicowany obraz kłótni, z perspektywy jednej osoby. Czytając ten wiersz słyszy się ten odgłos tłucznego talerza. Podoba mi się minimalistyczny charakter wiersza i ta oszczędność słów, bo to jeszcze bardziej uwypukla dramatyzm całej sytuacji. 
    • Tytuł klucz, rekwizyty zastępują oczywiście kłótnię, kant stołu -kłamstwo, talerze - serca, ogień - pożądanie. Nic dodać nic ująć, no może ten ostatni znak zapytania. Wino nabrało by sensu winy. Ogólnie rzecz biorąc niektórzy lubią naprawy, inni tylko majsterkować :) Nie wiem czy taki niuans jak kolejność ma znaczenie, ale zapisałbym najpierw ogień a później jakby. Pozdrowienia ślę na talerzu :)
    • Chciałaś mnie. Tak myślałem.   Talerze pobiły się o kant stołu.   Jeden pękł na pół, drugi udawał cały.   Po wino miałeś iść...   Nie po odpowiedź Nie po nią.   Stałeś w drzwiach z pustymi rękami.   Popsułeś coś? Naprawisz?   Mrugnęła raz, jakby ogień sam się zaczął.   Uśmiechała się.   Co chciałeś?   Wino?
    • żartujesz sobie bynajmniej żartujesz ze mnie tak teraz strzelam focha ... zabiłam? ... ... ... /...tak moi drodzy kiedy masz focha nawet kropka jest na wagę złota.../
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...