Historia edycji

@bazyl_prost życie mnie trochę rozczarowało:) trzymam się swojej etyki:)

@violetta no tak , co ty taka rozczarowana?

Oddałaś noc dałaś mi wiarę i rozpaliłaś życia ogarek oddałaś morze przejrzystych toni wytrwałych pragnień przeczystych dłoni. Kiedy bezduszność tłumi dążenia i splata nici mego istnienia wydziera ogień Tobą zakryty zwiewnych atłasów powiew ukryty. Uczę się z kwiatów wilgoć przyjmować nieść w pustą przestrzeń gorące słowa Świat mój unosić i w dzikim miocie rozlać strumieniem nieziemskich podniet. Scaliło w Tobie i było we mnie smutnych powiekach otwartych sennie cicho wstępuję i się raduję nosząc na sobie modlitwy stułę. Nie mnie jest patrzeć w serce zlęknione nie mnie jest trzymać ręce spocone Twoje istnienie przychodzi czule tamę przerywa usta całuje. „Sen nocy letniej” odczarowuję porażam myślą Lamią filtruję urojeń duszy wyhamowanych uczuć skrywanych niewygładzanych. Po krzyżu spłynąć cierpieniem moim i w ziemię wsiąknąć w miłości swojej wersem odpłynąć strofy wyszeptać oczyścić ciało i myśli zebrać. Znowu pomału popłynąć łzami i znaleźć ujście gdzieś pod firmament wystrzelić dumnych passus miliony zawiesić w niebie strofy natchnione. Usłysz wołanie chwyć w ręce swoje wtul jasną główkę w marzenie moje bym poczuł w sobie Twoje ramiona i spłynął w serce z radości skonał. W swojej ablucji szkieletem płonę natchnionym rymem Ciebie pochłonę.        

@bazyl_prost kręć rolki, masz przestrzeń do życia, będziesz bogaty:)

Rozmawiał czat z drugim czatem ale na łączach prywatnych że ludzie mają dziwne nawyki każą interpretować wierszyki lub tworzą  jungowskie Persony sztuczne, więc chcą być chyba jak my?