Dla tych, co spotkają się na moment

[Maksymilian Bron]

A co, jeśli nigdy nie zamienimy słów?

Nie tych o cenie produktu czy pogodzie, zbędnej kurtuazji,

ale tych najważniejszych

wśród żaru czy burz,

których nie będziesz chciał się wyprzeć i odejść.

 

A co, jeśli zapomnimy odwagi,

w tym życiu spędzić

choć razem jednej nocy,

budząc się nerwowo,

bo rankiem tęczówki

poczują na poduszce

oddech sierocy?

 

A co, jeśli nie zasłużymy

na bezkresną eutymię

i wzajemne objęcia,

pochłonie nas szczerk

bytu na pustyni,

samotne ognisko i lutnie łabędzie?

 

Najsmutniejsze w tym wszystkim,

że głupiec, który powie:

„życie”,

po raz kolejny

będzie miał rację.

Nie napiszemy listu,

nie mówiąc nikomu.

Arszenik wbity w serce

przed ostatnią kolacją.

 

I zawyjesz tubalnie,

w pozycji embrionalnej,

póki serce naiwne

znów nie odrętwieje

i nie znajdzie powodu,

by znów tykać szybciej,

a Miłość okaże się

tak chcianym

złudzeniem.

 

 

[Maksymilian Bron]

@Gosława Tak. Dla niektórych Miłość, prawdziwa przez duże M, trwa jeden dzień, półtora miesiąca. Dla szczęściarzy lat kilkadziesiąt...

[GrumpyElf]

@Maksymilian Bron Nie potrafię tego określić, ale w stylu Twojego pisania jest jakaś nuta, której tutaj jeszcze nikt dla mnie nie odegrał; zaduma z bystrą obserwacją, jest refleksyjnie i intrygująco zarazem. Bardzo podoba mi się ten Wiersz. 

[Maksymilian Bron]

@GrumpyElf Dziękuję bardzo.