Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pragnę religii i boję się religii

Nikodem Adamski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nikodem Adamski

Nikodem Adamski

Opublikowano
Opublikowano

Posiadam obawę

przed samozwańczymi egzekutorami

Bożego Prawa

niegdyś katolicyzm lubił

powoływać się na Wszechmocnego

kierować jego karzącą ręką

 

Dziś potomkowie tychże sędziów

ograniczają się do roli herolda

dobrze-niedobrze

wśród takich chodzi mi się bezpiecznie

można zawsze złożyć apelację

od ich nieomylnych wyroków

 

Bardziej przeraża mnie świecka religia

oparta o żenującą nie-naukę

czci relatywne prawdy

rękę podnosi

na innowierców

dla świętej sprawy, rzecz jasna

 

Lękam się trochę i islamu

bo można wyczytać z niego wszystko

i mają nakaz naśladowania Mahometa

 

Brzydzą mnie świeckie religie

podobno coraz mniej ich wyznawców

wygrają te, które dopuszczają Absolut

głód bóstwa jest zbyt silny

 

Zamknięty racjonalizm przegra

oby nie na rzecz

skarłowaciałych doktryn

tępiących herezjarchów

nieprzyjaciół fides et ratio

et caritas

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Być sobą czy głupa palić

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • Migrena
      wysoka stopa ecru

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka     Ty nie piszesz wierszy banalnych. to nie jest język z podręcznika tylko jego rozszczelnienie   brązy beże i ecru nie są tu kolorem tylko systemem zawężania widzenia treść nie układa się w porządek tylko w ruch myslenia który udaje chaos. ten wiersz świetnie pokazuje jak język codzienny potrafi stać się narzędziem presji i kontroli robi to bez nadmiaru gestów tylko przez precyzję przesunięć  znaczen, to jest tekst który zostaje w głowie bo nie   kończy się razem z ostatnim wersem   i to jest w Twojej poezji piękne     .
    • viola arvensis
      Po równinie

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @lena2_ Dziekuję Lenko. Jest mi bardzo miło, tym bardziej, że to tylko takie zapiski w drodze ;) Pozdrówki.
    • marekg
      stacja Hołówki Duże

      Przez marekg · Opublikowano

      obłok zdmuchnęłaś trzykrotnie potem był wiatr rozwieszony motyl urwał się z cienia chabrów kilka kropel dalej deszcz odmawiał litanie pijani dzielili kieliszek na czworo życie odbiło się echem na kocich ogonkach zagubione ścieżki tu mruczy każda chwila na pustym peronie chybocze się ostatni wagon
    • wiedźma
      Mechanika

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666  To bardzo sensualny wiersz. Zaskoczyłaś mnie :))) Niezywkły klimat tanga na granicy. Bardzo działa na emocje. Jest muzyka, rytm i seks. Jeden rytm dwóch ciał. " Dreszcze w żyłach ", " wilgotność oddechu", " uderzenia wioseł"  mają wydźwięk cielesnego rytmu. Z kolei " ciało jest tkaniną ruch czystą zabawą" odbieram jako zatracenie, ciało należy do drugiej osoby.  Podoba mi się wers " wylane z kieliszka czerwonego wina " czuć w nim namiętność. Wiersz kończy się w rytmie drugiego człowieka, mamy  " objęcia zazdrosnej namiętności"  , bo nie chce by to się skończyło.  To bardzo dynamiczny i sugestywny.  Odczytuję   go w dwóch  wymiarach:  jako taniec  bądź jako opis aktu seksualnego.  Nie ma tu ani wstydu, brak hamulcy. Jest zmysłowy, energiczny, nastawiony na ciało i zmysły.  Czekam na więcej weny w takim klimacie ,  Uściski.  Piękne pisanie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...