Historia edycji

@Duilla @obywatel 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Sylwester_Lasota

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słusznie! :)) Miałam na myśli  poetyckie odczytanie Dekalogu na nowo. :)) 

@obywatel   Zatrzymaj krok, mój Panie smutny, Choć język wiersza bywa butny. I we mnie jakaś wina drzemie, Że niesiesz sam to ciężkie brzemię. Więc nie pokazuj dzisiaj pięt, Gdy rym obiera ostry skręt. Szczerość poety to nie zguba, Choć bywa to najcięższa próba. Odetchnij, spróbuj wytonować, By ran kolejnych nie hodować. Dajmy poezji pofolgować, By mogła nas oboje schować.

@Poet Ka   Bardzo dziękuję!    FORMA jako oprawca, nie człowiek. To otwiera zupełnie inne drzwi. Dziękuję, że je pchnęłaś. Napisałaś interpretację, która współistnieje z wierszem. Serdecznie pozdrawiam.  @Czarek Płatak   Bardzo dziękuję!  "Ogrzać już właściwie marmur" - to jest dokładnie to, czego on nie rozumie.  Właśnie o to chodziło - dziękuję za tę precyzję. :)   Serdecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję! Ten wers pisał się ostatni i najdłużej! :)))  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak! Dzięki za tę piosenkę. :)    Serdecznie pozdrawiam.  @Charismafilos     Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)