Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Wesołe Miasteczko jest kolorowe,

bez przerwy igraszki i śmiechy wokół.

Oferta rozrywek bije na głowę

to wszystko, co może wyjść na świat z mroku.

 

Na ścieżce przystanął samotny chłopiec,

"Co z tobą, chłopczyku? Dlaczego płaczesz?"

"Bawiłem się dobrze, teraz się boję.

Zgubiłem gdzieś mamę, zgubiłem tatę."

 

"Straciłeś nadzieję, że cię odnajdą?

Że przyjdą po ciebie, wezmą do domu?

Tu wszyscy wokoło tylko się bawią,

o dzieci troszczyć nie ma się komu.

 

Nie szlochaj. Popatrz... skaczą diabełki.

I żadne dzieciaki nigdzie nie płaczą...

Chodź ze mną, pomogę. Będziesz bezpieczny.

Zgubieni rodzice zaraz się znajdą."

 

Na młynie diabelskim wciąż śmichy-chichy,

a obok znów szlocha jakaś dziewczynka.

"Uśmiechnij się mała. Nie chcesz się bawić?"

"Tatusia i mamę chyba zgubiłam..."

 

"Na młynie diabelskim pewnie się kręcą,

w zabawie byś była tylko przeszkodą.

Masz tutaj cukierki. Chwyć mnie za rękę

i zaraz do domu ciebie odwiozę."

 

W Wesołym Miasteczku wciąż trwa zabawa...

Strwożeni rodzice szukają dzieci...

Anielska czy diabla była to sprawka,

w momencie gdy obcy przy nich się kręcił?

 

 

Wcześniejsze "Wesołe miasteczka":

 

https://poezja.org/utwor/170019-wesołe-miasteczko/

 

https://poezja.org/utwor/181233-wesołe-miasteczko-ii/

 

https://poezja.org/utwor/192592-wesołe-miasteczko-iii/

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Sylwester_Lasota Już widzę oczami wyobraźni to z...ane pokolenie młodych rodziców, którzy szaleją na rollercoasterze "Ekipy", a ich kaszojady ryczą, błąkając się w tłumie. Twój wiersz okaże się proroczy, zobaczysz.

Z uwag mam tylko jedną, maleńką: nie ma potrzeby dookreślać, że dziewczynka jest "mała" - to wynika już ze zdrobnienia słowa "dziewczyna" ;>

  • Sylwester_Lasota zmienił(a) tytuł na Wesołe Miasteczko IV (Zagubione dzieci)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten też, w założeniu, miał być mocno metaforyczny, Agato :)

 

Początkowo tę kwestię wypowiadał w wierszu "obcy", ale jakoś mi to nie pasowało, więc zmieniłem na wypowiedź dziecka, jako skargę na świat dorosłych. Teraz zastanawiam się czy znów tego nie zmienić...

 

To prawda. Jako dziecko zostałem "zgubiony". Nie było to w trakcie zabawy, ale podczas powrotu z kolonii. Pomogli mi obcy ludzie, u których przespałem noc, a potem pomogli mi wrócić do domu. Niezwykle stresujące przeżycie dziecka. Ale wtedy to były też inne czasy.

 

Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie :)

 

 

Bardzo dziękuję i również pozdrawiam :)

 

@Pi_, zmieniłem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Raz się Nata z Alą w wierszach zwarły, mówił o tym Wiedeń, szeptał Narwik, wszędzie, gdzie przez internety doszły, stety lub niestety, ich porymowane nieźle żarty.   Pozdrawiam :)    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Stary_Kredens Tych lat nie odda nikt, pozostała pamięć i wspomnienia. Optymistycznie myśląc, dobrze byłoby mieć szansę powrócić chociaż na pewien czas do tych momentów w naszym życiu, które były dla nas najmilsze, najlepsze. Pozdrawiam również serdecznie. @Wiesław J.K.
    • @Jacek_Suchowicz wieloznacznie ale bez pomyłki one to kwiaty myśli wspomnienia kobiety one?!
    • @Tymczasem Pamiętam czasy, gdy nie było internetu. Książki, czasopisma, gazety dalej istnieją, lecz komputeryzacja opanowała cały świat. W ubiegłym stuleciu publikowanie swoich wierszy dla szerszej publiczności nie było czymś łatwym. Swoje pisanie trzeba było wysyłać przez pocztę i czekać cierpliwie na jakąkolwiek odpowiedź.  Wiersze były ocenianie przez, wierzę, że fachowców w dziedzinie literatury i wybrane przez nich wiersze zamieszczane były w różnych periodykach.  Wyróżnieni autorzy otrzymywali nawet nagrody w postaci małej kwoty pieniężnej. Inne czasy, inne zasady. Ogólnoświatowy dostęp do internetu zmienił wszystko i przyspieszył komunikację międzyludzka w dotąd niespotykanych możliwościach.  Oczywiste jest to, że opublikowanie swojej książki lub tomiku wierszy w wersji papierowej dalej pozostaje dużym wyróżnieniem dla pracy danego autora.   Myślę, że brak weny, natchnienia to normalny stan rzeczy po prostu na wszystko jest czas i jak to się po polsku mówi co za dużo to nie zdrowo. Wiem, że żyjemy w świecie, który pędzi do przodu na przysłowiowe złamanie karku lecz każda twórczość spełni swoje zadanie, gdy będzie przemyślana i miała czas na dojrzewanie. Pozdrawiam serdecznie.  
    • Tęsknie za miejscami - za ciepłymi i zimnymi sferami, Tęsknie za momentami - za tymi lepszymi i gorszymi, Tęsknie za uczuciami - mocniejszymi i słabszymi, Za tą chwilą pewnie też będę tęsknić, Tęsknie za wszystkim, Ale czy to że Tęsknie za wszystkim nie znaczy że za niczym nie Tęsknie?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...