Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Już koguty piejąc z rana

ogłaszały mi nowiny,

że to właśnie piętnastego

ja obchodzę Imieniny.

 

Przypominać mi nie trzeba

sam pamiętam o tej dacie

z wierszem też się nie ociągam

oto żywy przykład macie.

 

Ja z laurką pośród gości

wkrótce słowa jej odczytam

ale zanim to nastąpi

tradycyjnie Was przywitam.

 

Skoro trzymam już ją w dłoni

więc nie muszę dalej zwlekać

z życzeniami dla Henryka

i do weny się uciekać.

 

Sam je sobie napisałem

i sam sobie dziś je składam

a wy się przyłączcie do nich

cicho wam to podpowiadam.

 

Życzę sobie nieustannie

od lat wielu by przyszłości

nie przesłaniał lęk o zdrowie

a rak nie żarł moich kości.

 

Mam ponadto wiele życzeń

a ich indeks jest dość spory

jedno z nich - życiowe motto

- Chcę żyć tak jak do tej pory.

 

 Samemu sobie przyjemność robię

wierszem, laurką i życzeniami

zaś wam kochani powiadam głośno

jestem szczęśliwy pomiędzy wami.

 

15.07.2021 - Szczecin

 

Gość Franek K
Opublikowano

Też chciałbym Ci coś pożyczyć

I to nie jest żadna ściema.

A najlepiej grubej forsy,

Sęk w tym, że za wiele nie mam.

 

Więc dlatego dziś Ci życzę

Przede wszystkim w zdrowiu życia

Ono końskie jest potrzebne

Wciąż jest wiele do wypicia :)

Opublikowano

@Franek K

Forsy jakoś mi wystarcza

taka dola emeryta

zanim kupi coś dla siebie

to sprzedawcy się dopyta

 

ile jeszcze trzeba czekać

na promocję, na przecenę

będąc pierwszym w kolejności

ja wpakuję się na scenę

 

i poproszę pół chlebusia

smalcu, ale nie za wiele

flaszkę czystej by ją wypić

po mszy, w krzakach przy kościele.

 

Taki sposób mam na życie

i go nigdy nie neguję

a tym innym niezaradnym

wypróbować proponuję.

 

Dziękuję za życzenia i serdecznie pozdrawiam :)

Opublikowano

@Mari_anna_

Przydałby się, choć z literek

żeby odczuć zawrót głowy

rozcieńczony z czymś mocniejszym

lecz spirytus metylowy

 

nie ma tutaj prawa bytu

niech go sobie inni piją

bez pewności czy do rana

po koktajlu tym przeżyją

 

Nasza wódka na miodziku

zdrowotności jest przykładam

więc ją pijam przed kolacją,

przed śniadaniem, przed obiadem

 

Dziękuję za życzenia i serdecznie pozdrawiam :)

 

@Waldemar_Talar_Talar

Dziękuję za życzenia i serdecznie pozdrawiam :)

@Dariusz_Sokołowski

Oj przyda się przyda

i jedno i drugie

bo noce są krótkie

a dni ciągle długie

 

pilnych spraw tysiące

pomniejszych miliony

wiec przez cały dzionek

ganiam jak szalony.

 

Dziękuję za życzenia i serdecznie pozdrawiam :)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...