Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

I patrzę na moją Italię

Jest taką, jak kocham

Szaloną, smaczną, ciepłą, wciągającą

Pławiłbym się w jej wodach, wspinał na jej wzgórza...

 

Gładziłbym jej stopy, zaczynając podróż po włoskim bucie

Całował między gorącą Sycylią a Kalabrią

Wędrował delikatnie do smakowitej Apulii

Muskał wąwozów jej Apeninów

Aby potem zatopił się w Wezuwiuszu

i czekał aż wystrzeli z niego lawa namiętności

Pieścił się w dwóch wzgórzach Palatynu

rozkoszując tym pięknym widokiem

Patrzył na życiodajne pola Emilii Romanii

Dotykał szyi po której spłynę jak Pad

Całowałbym mokre wybrzeże Ligurii

Tak wyrazistej jak czyste piękno Toskanii

Spojrzał w oczy Wenecji błyszczącej w słońcu

Tak, aby wyschły jej kanały, do ostatniej kropli

Ścisnął ręką leśne wzgórza jej Alp…

O tak – tak pragnę

Edytowane przez Igor Osterberg aliceD (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

chciałem połączyć pewne rzeczy ze sobą na pozór nie nadające się do mixu - moją młodzieńczą pasję do geografii, wrażenia z pobytów we Włoszech i to co może być między kobietą a mężczyzną. Taka wypadkowa różnych doświadczeń.

A mam nadzieję, jeszcze czymś zaskoczę :))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Tak, kojący. No i gdy w wierszu pojawia się brak, to ja w ciemno kupuję ;)
    • @Alicja_WysockaMyślałam o świetle, skoro w tytule pojawia się księżyc. Światło miłości? Wtedy wszystkie strofy układają się w spójną, ciepłą całość. Wiersz doprecyzowuje, dookreśla miłość, ukrytą w obrazie księżycowego blasku, za pomocą kolejnych metafor. W pierwszej strofie wskazujesz na to, że światło pojawia się nagle, samoistnie, jak nieoczekiwana odpowiedź na dotychczasową pustkę. Druga uzupełnia pierwszą. Trzecia bardzo ładnie komponuje się z księżycem - światło, które trwa, rozświetla ciemność, noc może być też rozumiana niedosłownie, jako uśpione emocje. Ważne jest odrzucenie wszystkiego, co nadmiarowe albo powierzchowne. W czwartej - ukryty brak, czyli znów pojawia się nawiązanie do pustych miejsc i motywu ich wypełniania. Niezatrzymany wiatr i taniec na wietrze - symbolizuje, wg mojej intuicji, wolność. Jeśli iść tropem uczuciowym - podkreśliłabym też na pewnego rodzaju nieprzewidywalność. To jest coś, czego nie da się kontrolować, ale można się tym nasycać i czerpać szczęście, odnajdować pełnię. Sama końcówka definiuje bezpieczeństwo. Dom, port - nie ze słów, ale z czystego światła. Bardziej, niż na namiętności, utwór w moim odczuciu koncentruje się na spokojnym komforcie i wrażeniu, że mamy do czynienia ze swoistym przelewaniem się, przemieszczaniem energii do przestrzeni (duchowych, emocjonalnych), w których jest najbardziej potrzebna.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje za miły odbiór i szczery komentarz -                                                                                           Pzdr.serdecznie. Witaj - ja tak jak napisałaś w komentarzu - w domu czuję się najlepiej -                                                                                                       Pzdr.uśmiechem. @Berenika97 - @hollow man - dziękuję - 
    • @Charismafilos  Witam                      Dziękuję bardzo za miłe słowa o moim wierszu.                                Miłego dnia . Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...