<no właśnie tytułu nie ma, a powinien być>
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 693
krzyk w nieznane
zapełnione pustką dyrdymały
szeleszcząc poszarpanymi
jak odłamki myślami
niby to wrzeszczą
zupełny bezgłos
w takt cichej
melancholiisnem wyciszone przeźroczyste
z letargu budzą się tęsknoty
wypalając marzenia lawą
codziennego niespełnienia0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 43 odpowiedzi
- 1 083 wyświetleń
-
- 41 odpowiedzi
- 875 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 1 023 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 1 035 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 583 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Wiechu J. K. · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@wiedźma Tak, również tak uważam. Pustka jest po to, aby ją wypełniać. Pozdr. -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Alicja_Wysocka kolejna wersja : przymus grawitacji ściąga cheruby na ziemię (poród) wiosenne drobinki przeobrażone w rozwrzeszczane korony (pierwszy krzyk, koronowanie na człowieka) miodny bursztyn wszechrzeczy w ruchu (maź) mieni się na niebie jak gołębie w locie (pierwsze przejawy świadomości) jak widok ze starej ruchomej pocztówki - jak film- życie -
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Alicja_Wysocka - tak, bo to przemiana. skojarzenia: od natury do kultury, od niebios po świat miniony, od abstrakcji do konkretu. obrazy kolejno: anioły-grawitacja, natura (ciała stałe), ruch (migotanie), kultura (pocztówka). kolorystyka: złoto, srebro oraz biel. korony jak zdobienia w kościele, twory konstytuujące się, powoli przybierające formy – trochę jak w akcie stworzenia. Jakby środowisko płynne, rozprysk formuje korony, potem gęstniejący bursztyn. zmiana: ciała stałe, zamiana w ptaki. kto wie, jak wyglądają lecące gołębie? ten migot powtarza się w ruchomych obrazach na pocztówce. @Alicja_Wysocka miejsca zmieniają się raczej w pionie- od niebios po światy podziemne to może być metafora życia człowieka- od cheruba (dziecka)-który nie pamięta co było wcześniej (może właśnie takie "przetasowanie" kształtów i konsystencji miało miejsce w niebie) poprzez lot dusz- gołębi (dusze narodzonych dzieci lub starszych osób, które już odeszły) po wspomnienie o człowieku w widoku pocztówki -
Przez jjzielezinski · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
To zaproś je na kawę, lub na herbatę "z prądem" niech pije smutna gawiedź Ty ciesz się dobrym zdrowiem. I niczym się nie przejmuj Byle deszczykiem w życiu Słoneczna radość w końcu Wyjdzie jutro z ukrycia. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński -
Przez jjzielezinski · Opublikowano
@Alicja_Wysocka Przepiękny wierszyk - kołysanka. Przeczytałem mojemu Kotu i kazał przekazać: mrau = dobranoc po kociemu. :) Dobranoc Alu! Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się