Tak ciężko spojrzeć prawdzie w oczy

[Mayerling]

Tak ciężko spojrzeć prawdzie w oczy
I przyznać się przed samym sobą,
Gdy w sercu strach dumny kroczy
Różne on rzeczy wyprawia z tobą.

Lecz pokonać go musisz zawczasu
Nim do końca tobą zawładnie,
Jeśli trzeba – wybierz się w podróż do Czarnolasu,
Nim twoja wiara w siebie mocniej podupadnie.

Wieść życie przeciw sobie dla ułatwienia
Bytu na tym padole rozpaczy,
Jak mysz przebiegać od cienia do cienia,
To żywot marny - iście żebraczy.

Po co ci iść równym krokiem w szarym szeregu?
Czy spędzać życie w tempie narzuconym przez tam-tamy.
Czyż nie lepiej zerwać się do szaleńczego biegu?
Uwolnić z moralnych okowów – skruszyć kajdany.

I zacząć żyć tak jak pragniesz,
Bez żadnych zewnętrznych nacisków,
To ty świat do swej woli nagniesz,
Zjesz jabłka – zostawiając kilka ogryzków.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Lidia Maria Concertina]

@Gosława Podzielam zdanie :) [... Może odstraszyła ich czcionka? ;)] Pozdrawiam! 

[Gabrys]

a co tam czcionka 

liczy się przekaz 

[corival]

@Mayerling Ano właśnie... doskonała puenta i wiersz także zresztą. Dobrze byłoby przestać płynąć z prądem, albo podążać za stadem. Dużo więcej zyskuje się, kiedy człowiek ma jednak własny pogląd na świat i ludzi na nim. Pozdrawiam :)

[Mayerling]

@Gosława Dziękuję bardzo :) Pozdrawiam!

@Lidia Maria Concertina Dziękuję! Dobrze że nie pokusiłem się o Comic Sans :D Pozdrawiam!

@corival Dziękuję! Pozdrawiam :)