Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

jeszcze nie tak całkiem dawno
człowiek szedł na wyniszczającą wojnę
z bronią białą w ręku
a wracał z tarczą lub na tarczy

 

aż nie wynaleziono rewolweru
i karabinu
w tym snajperskiego
gdy znów zaczęto się od siebie oddalać

 

pewnie dlatego też powstała atomówka
ale po niej zostaje odór na x lat
o promieniu tysięcy kilometrów
więc pomysł chyba uznano za niewypał

 

zresztą równie niehumanitarny
co użycie na kimś chemikaliów
od gazu po napalm
na które jest międzynarodowa nagonka

 

za to na przykład śmiercionośne rakiety
są ok
czy tym bardziej mały granacik
nie żeby kogoś rozczłonkować

 

oraz wirus
bo winą można obarczyć jakieś zwierzę
tylko lepiej posiadać antidotum
przed puszczeniem go w obieg

 

choć ryzykujesz samobójstwem
jeśli wirus przyjmie formę grozy
albo co gorsza tym że na widok śladów
pocałujesz ziemię

Edytowane przez animuslumen (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Taki już jest człowiek. Homo smutas wymyśli wszystko, żeby się rozerwać np. granat (czarny humor).

 

 

  • animuslumen zmienił(a) tytuł na zaprawdę bombowo

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   dziękuję Iwonko :) @Alicja_Wysocka   Alu.   fakt, że trudno.   ale warto przecież.   dziękuję i pozdrawiam :)      
    • @Migrena zbyt dużo odsłoniłeś w tym wierszu smutku oraz beznadziei , życie jest żywsze niż myślisz
    • @Amber   to moja melodia przyszłości :) myślę nad rozwojem w jakiś esej.   dziękuję serdecznie. pozdrawiam.     @Gosława   bardzo dziękuję za dobre słowa.   długo, bo banicja była długa.   ale już jestem.   i cieszę się, że mogę tutaj z Państwem być :)   ciepło pozdrawiam.   @vioara stelelor       dziękuję za tak uważne i głębokie odczytanie. bardzo porusza mnie Twoja interpretacja w kategoriach miłosci karmicznej ,tej która nie przychodzi po spełnienie, lecz po domknięcie pewnego napiecia w przestrzeni między   dwojgiem ludzi. pisząc ten wiersz, myślałem raczej o zakrzywieniu ,  o tym, że niektóre spotkania zmieniają trajektorie naszego dalszego życia, nawet jeśli nie stają się historią. one nie muszą trwać, żeby działać. czy to karma? być może. a może po prostu świadomosć, że nie wszystko, co silne, jest przeznaczone do posiadania. bardzo bliskie jest mi zdanie, które napisałaś: „niespełnienie to droga ' w tym sensie  takie spotkania uczą. ale może nie tyle domykają przeszłosc , co otwierają w nas   przestrzeń, która już nigdy nie będzie taka sama . dzięki za tę perspektywę. ona również zakrzywia !!! pozdrawiam:)    
    • @Berenika97 dziękuję Kochana. Wiesz, ten wiersz to obraz z życia. Ja do tej pani po kilkunastu minutach obserwacji właśnie podeszłam, przykucnęłam, pogadałam i kupiłam. Poważne jej oczy rozbłysnęły wdzięcznością, której nie da się opisać ani zamienić na żadne pieniądze.  Czynić uczynki miłosierdzia to największa duchowa radość.  Uściski.
    • @Berenika97 bieda oraz smutek, nie żeń biedy ze smutkiem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...