Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Poznałam ją przez przypadek,
zjawa jak z wyroczni.

W środku lasu ogród nie ogród,
zamiast furtki grusza pustelnica,
wsród dalii wskazywała drogę
do domu Ainy.

Ona umie słuchać, z natury taka.
Jasnolicowa z krótkimi włosami,
przysłoniła oczy kepsem.
Niebieskie, jak błekit paryski,
zapraszają na herbatę z cukrem.

Bezgłośnie nakrywa do starego stołu
jakby dla siebie, wyciąga ciasto z pieca.
Nie płoszy głosu. Czeka, smutno sie uśmiecha.

Jutro nowy dzień. Spójrz,
słonce na różowo zaciąga się w noc.
Znajdziesz tyle siły w sobie. Przetrwasz,
to tylko wiatr szumi w tobie.


(przepraszam, nie mam polskich liter)


Edytowano.

MODERATOR

Opublikowano

Podoba mi się ten nastrojowy wiersz, ma w sobie dużo ciepła. Ale …
Kilka uwag, bo wydaje mi się, ze powinnaś go dopracować:

-”przez przypadek, znienacka” - jest powtórzeniem, niepotrzebnym

- ”nieogród” napisałabym „nie ogród” (może się mylę)

-”Ona umie słuchać, od natury taka.” – może raczej „z natury”

- ”prostolicowa” mnie razi – prastolica?

- Zaraz obok dwa razy ”włosy” – proponowałabym inaczej, np.
”Proste włosy przysłoniła klepsem”(?)

-”Niebieskie, jak błękit paryski,
zapraszają na herbatę z cukrem”. – kto zaprasza? niejasne! włosy?

- ”Bezgłośnie nakrywa do prostego stołu” – wyrzuciłabym „prostego”

- „Czeka, z cicha się uśmiecha”. – również do poprawy „z cicha”

- jeśli cztery ostatnie wersy są cytatem jej słów, zastosuj kursywę, bo o ile zrozumiałam, jest to ”wyrocznia”, tak?

• kursywa = na początku kwadratowy nawias (alt prawy), dodajesz i oraz nawias kwadratowy zamykający; na zakończenie - nawias kwadratowy otwierający - /- I- nawias kwadratowy zamykający

Pozdrawiam serdecznie Arena

Opublikowano

Witaj hewko..
..wiersz Twój napawa spokojem, obraz bardzo liryczny..przyjemnie jest Ciebie poczytać..jeszcze do niego wrócę.."tylko wiatr szumi w tobie." - ładne.
pozdrawiam
-dz_re..

-Em :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...