Podryw

[Henryk_Jakowiec]

Poszły konie po betonie

zwiędły kwiatki we flakonie

on nad wierszem tym to siedzi

i nad treścią wciąż się biedzi.

 

Zamiast weny jakieś licho

podpowiada mu zbyt cicho

więc nie słyszy, co to plecie

ciężko, ciężko żyć poecie.

 

Gdy samotny, opuszczony

nawet wsparcia brak u żony

i dostępu do kielicha

wobec tego smutno wzdycha.

 

Czas nie lubi stać w impasie

więc czasami w międzyczasie

pan poeta coś zajarzy

i znów uśmiech ma na twarzy.

 

Kończy piątą zwrotkę właśnie

i za chwilę pióro trzaśnie

w kąt lub pod stół, pod kozetkę

bo przygruchać chce poetkę.

 

Z tej radości w przestrzeń pustą

wstawił wiersza zwrotkę szóstą

i jak chłop zakrzyknął - basta,

jak na podryw to do miasta.

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W tym to wersie jakieś licho

pierwszą z liter mi ukradło

doczytałem to do końca

i zdziwienie mnie dopadło.

 

Chłop leciwy i niejedną

z póz zaliczył w tym temacie

ale żeby r... (obić) głową

tu z pewnością mi przyznacie

 

rację, że to niemożliwe

i z pewnością nierealne

bo tych technik nawet nie ma

gdy stosunki są oralne.

 

Pozdrawiam :)

 

[Henryk_Jakowiec]

@dot.

Kilka dzielnic wokół mojej

Twoja nie wiem, z której strony

wobec tego jestem w środku

jako władca napuszony

 

bo choć to nie środek miasta

ale także nie zadupie

a gdzie leży Twa dzielnica

napisz, choć na jakimś słupie

 

nogi schodzę a odnajdę

słup czy nawet mały słupek

albo nie będę szukał

nie to robi jakiś głupek.

 

Pozdrawiam :)

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Ciężkie zaiste jest życie poety,

gdy wena fochy bezecne stroi.

Mozolna praca, słów łowy niestety,

zszarganych nerwów nic nie ukoi.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@dot.

Wszystko jasne i klarowne

pozostanie w mej pamięci

lecz jak długo tego nie wiem

i nie wiedzą nawet święci

 

z Twej parafii a być morze

nie wie o tym i Pomorze

cała Polska i świat cały

oraz kosmos okazały.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Zawsze się znajdzie jakieś lekarstwo

albo zaradczy środek na troski

wystarczy tylko przekroczyć miedzę

a wtedy wena z sąsiedniej wioski

 

jeszcze niebrana nigdy w obroty

chętnie obsłuży poety żądze

lecę po bimber i przed południem

mieć nową wenę, na pewno zdążę.

 

Pozdrawiam :)

 

[corival]

@Henryk_Jakowiec

O, no doprawdy nie pomyślałam,

o wenie bardzo poety stęsknionej,

w sąsiedztwie która będzie mieszkała

i nie chcę widzieć reakcji żony.

 

Fuj, co tam bimber podłej jakości,

lepsza jest pomoc zacnej nalewki,

pigwa, piołun, cytrynka i inne nowości

połechcą smak, moc też nie od przelewki.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Wenę ma się wirtualnie

na potrzeby rzecz wiadoma

gdy poeta głodny wiersza

wena jemu jak oskoma.

 

Żona przecież niekoniecznie

musi śledzić męża ruchy

a to jest dla niego bodźcem

i dodaje mu otuchy.

 

Pozdrawiam :)

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Czyli wena jest myślowa,

co się bardzo mocno chwali,

takie "weny" dodatkowe,

jakoś na złe często brali.

 

Szukać weny w krajobrazach

i w człowieczych zachowaniach,

w domkach, płotkach i hałasach,

to poecie myśl nagania.

 

Pozdrawiam :)

 

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Bo poeta lubi marzyć

choćby dupą leżąc w życie

ze swą weną ma pogwarki

no i robią coś tam skrycie

 

wtedy łatwiej skupić myśli

bo i sufler dopomoże

niekoniecznie pisać wiersze

w życie i o każdej porze.

 

Pozdrawiam :)

 

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Tu poduma, tam pogada,

a gdzie indziej coś poskrobie,

tu podejrzy, tam pomruczy,

poeta w całej osobie.

 

A to sylab w lesie szuka,

a to rymów gdzieś tam w chmurach,

patrzy wokół, w drewno puka,

dźwięki łowi w liści szumach.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Bo przyroda nas otacza

naszym życiem zawiaduję

i to o niej i na cześć jej

autor wiersze swe rymuje

 

i upiększa marzeniami

barwą woni, kolorytem

teraźniejszość lub historię

albo się podeprze mitem.

 

Pozdrawiam :)

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Bywa, że pomroki dziejów

skądś wywlecze z zapomnienia,

dawnych bogów, świętych gajów,

inne dusze wydrze z cienia.

 

Mija ludzi, widzi mroki, żale

i humory, i radości bytów ludzkich,

ubrać w słowa, w kwiaty całe

przyozdobić żywot krótki.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

To zależy od nastrojów

bo poeta też je miewa

raz opisze świergot ptaków

innym razem krzewy, drzewa

 

gdy poeta muzykalny

stworzy pieśni lub piosenki

erotoman (niekoniecznie)

jakieś erotyczne scenki.

 

Pozdrawiam :)

 

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Tak od serca i od ducha, i od oka, i od ucha

pisze wiersze cny poeta,

który weny mocno słucha,

bo frechowna to kobieta.

 

Lepiej słuchać kiedy przyjdzie,

bo z szukaniem jest jak z igłą,

szepcze cicho, ale zwinnie

może zniknąć. Nakłoń ucho.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Może ja mam fartu tyle

że gdy szukam to znajduję

wenę, która bez oporu

każdy z wierszy mi zrymuje.

 

Jednak częściej ona sama

drogą sobie tylko znaną

przyjdzie wtedy, kiedy zechce

o oznajmia - chcę być braną.

 

Pozdrawiam :)

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Och, podziwiać tylko mogę,

takiej weny posiadanie,

bo tutejszej nie po drodze,

czasem do mnie jest mospanie.

 

Siedzę, męczę kombinuję,

wena za węgłem chichocze,

wciąż umyka, wiersze psuje,

lecz naprawia później jak chce.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Może spróbuj ją zanęcić

na początek daj perfumy

pogłaszcz czule by wytrącić

ją z nostalgii i zadumy

 

lub zapytaj się wędkarza

on z haczykiem obeznany

żyłka, spławik, i zacięcie

i już okaz jest złapany.

 

Pozdrawiam :)

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Cóż, nęcenie na perfumy,

jakoś jest mi niepodobne,

moja wena psocić umie,

wędkarz - pomysł całkiem dobry.

 

Po pytaniu mam oczopląs,

propozycji co nie miara,

w głowie mam już istny poplon,

wena chichra w kwieciu cała.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Skoro wena w ciuciubabkę

bawić się jest skora taka

to zawiązać wenie oczy

i nakazać - złów chłopaka

 

a samemu niczym piskorz

umiejętnie w bliskiej dali

wić się, ale nie dać złapać

to na krok się nie oddali.

 

Pozdrawiam :)