Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sprzedawcy marzeń

Johny
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Johny

Johny

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Niektórzy mają rodziny,

w ich domach są dzieci i pies.

Ja nie mam nawet dziewczyny,

karierę trza robić, co nie.

 

Są tacy co mają sławę

i artystami są, że hej.

Me dzieła leżą w szufladzie,

wolę bezpieczną pracę mieć.

 

Powiedzą sprzedawcy marzeń,

możesz dostać wszystko co chcesz.

Drobnym druczkiem napisane:

wybierając coś, tracisz też.

Edytowane przez Johny (wyświetl historię edycji)
7
w kropki bordo

w kropki bordo

Opublikowano
Opublikowano

@Johny "(...) w ich domach są..."sprawdź, czy nie do poprawki:)))) nie jestem polonistką

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaburza ci się rytm, ale są tu specjaliści od rytmu. Hmmm, no nie powala mnie, niestety, się nie gniewaj, wiem, że nie będziesz. Pozdrawiam :)))))

 

1
  • Johny zmienił(a) tytuł na Sprzedawcy marzeń
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

... a już szukałam wpisu.. huzarc'a.. bo pisze ogólnie, ale rzeczowo. Nie ma... cóż robić...

Ode mnie plus, prosta treść, a tytuł zostawia pewną nutę sarkazmu, bo wiadomo,

że nie marzeń to sprzedawcy.

To my sami musimy je wykuwać i dbać, żeby po drodze gdzieś nie ugrzęzły w błocie,

które dookoła.

Pozdrawiam.

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Szczelina

      Przez obywatel · Opublikowano

      nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • obywatel
      bardzo

      Przez obywatel · Opublikowano

      trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • obywatel
      wieczność

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • Kiedy Jest Dzisiaj
      Coś jest na korytarzu

      Przez Kiedy Jest Dzisiaj · Opublikowano

      – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • Alicja_Wysocka
      a ty?

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poezja to życie, dziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...