Razowa Victoria

[myśli kości]

Poczekaj, matko święta, 
aż wstrzymany oddech wybuchnie ci w płucach, 
a krew się rozleje głęboko do wnętrza
Poczekaj, jasny boże, 
Nikogo nie ma w domu, zrelaksuj więc ramiona, 
do ramienia fotela przywiąż swą psychozę

 

Chodź, pomalujmy to miasto z krwi i betonu, 
murowane sny drzemią w drodze do domu
Migoczące oczy są źródłem światłości;
kontrolują cię, zbawią, połamią twe kości

 

Och, złamaliście mi serce, 
Kolejny raz szepcę, łapiąc się za głowę
Wdrapaliscie się na swe wieże;
matowe giganty z kości słoniowej 
Opłaciliście wszystkich mych przyjaciół 
Ile dostali za zasłonięcie powiek? 
To nieistotne. No cóż, widocznie
nie wszystko może zostać naprawione 
przez brokatowe języki i dialekt polityki
Tu, w czarnej dziurze, ciszy nad burze; 
tym faszystowskim, uroczym paradoksie
powoli, nasze życia stają się anonimowe 

 

Więc chodź, pomalujmy miasto z krwi i betonu, 
murowane sny drzemią w drodze do domu
Migoczące oczy są źródłem światłości;
kontrolują cię, zbawią, połamią twe kości 

 

W tym spierzchłym światku nie mamy wielu pociech
Dysponujemy jednak
parlamentami wypełnionymi pasożytami 
i markizami, lśniącymi światłami 
co układają się w twoje I M I Ę, 
Wyglądasz na nich, lecz jesteś z nami;
migoceć będziesz jak gwiazdeczka w zimie - 
możesz lecieć do przodu i zwiedziesz Herodów, 
a możesz mieć łoże w pałacach narodów 
i stracić każdego, kogo znasz w cenie;
poddanym zostaniesz poddanym ocenie
Wzniesiony wysoko, lecz jakże upadły 
anioł na scenie

 

Chodź, pomalujmy to miasto z krwi i betonu
murowane sny drzemią w drodze do domu
Migoczące oczy są źródłem światłości;
kontrolują cię, zbawią, połamią twe kości 

 

Idź, rzucaj swe zaklęcia bez pohamowań
Pozłacany artysta w wir w tańcu i słowach 
Przebierz buntownika w kostium wirtuoza 
i wnet dostaniemy upragniony nam towar:
ten Blichtr co się spotka
z przyjęciem wyprawionym
na głowach ich ofiar
Zniszczmy ich od środka, rozniećmy pożar 
To nasza historia, schowani za piec u Boga
podpalmy więc chleb, w który wciskają słowa
Niech żyje nowomodna
Razowa Victoria

 

Więc chodź...