Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Filiżanka Andromedy

Zawierucha7
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Zawierucha7

Zawierucha7

Opublikowano
Opublikowano

swój los naparstkiem pić

mieć serce małe jak orzeszek?

czy najdalsza droga  ma swoją metę?

 

czy za żelaznymi wrotami

czeka mnie radość w pałacu wiosny!?

 

wypijmy  likier miłosny

z tej filiżanki

i ruszajmy w najdalszą drogę

ku krańcom DRogi Mlecznej...!

 

niech sen Marksa i Engelsa

się spełni w złotych wiekach

 

Bizmut. Hekl.Ksenion.

Stalowi herosi ....

stworzcie Tytanomachię!

2
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

@Zawierucha7

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jakoś ten likier miłosny skojarzył mi się z likierem miętowym, choć chyba nigdy takiego nie piłam, miętowego ;) Interesujący, nawiązujący do wielu wątków utwór. A nawet więcej, niż interesujący ;) Pozdrawiam :)

corival

corival

Opublikowano
Opublikowano

@Zawierucha7 Poczułam się nieco skonfundowana Tytanomachią, ale szybko przeżułam informację. Chyba zaczęłam się powoli oswajać z chemicznym stylem Twoich wierszy. Bardzo interesujących, ale wymagających dłuższego trawienia. Pozdrawiam :)

Gaźnik

Gaźnik

Opublikowano
Opublikowano

Nie @Zawierucha7

Daje serducho ponieważ dobrze mi się czytało. Jednak komentując zacząłem się zastanawiać z jakiego powodu tak milo twoj wiersz przyjąłem. Nie jestem znawca poezji i chemii wiec moje zdanie nie powinno nic znaczyć, ale z ciekawości zapytam. 

 

Hekl to literówka?

 

Widzę sporą powtarzalność pytań w sprawach dość prostych. Czemu peelka zwyczajnie nie zacznie działać zamiast się zastanawiać czy już przyszedł czas dorosnąć.

 

Pewnie moja opinia jest nic nie warta, bo sam nigdy dobrego wiersza nie napisałem, a do tego nigdy nie chciało mi się poznać wszystkich zasad dobrego, klasycznego wierszotwórstwa (jak się dowiedziałem jakie archaiczne zasady łamię to wróciłem do pisania wyłącznie do szuflady). Może się mylę, ale wyczuwam, że Pani jest mloda dziewczyna. Może dobrze wyskoczyć poza ramy? Antyk jest juz dość dobrze przerobiony od setek pokoleń...

 

Nie rozumiem tekstu o śnie Marksa i Engelsa. Stworzyli piekny, fikcyjny świat. Nie mieli komputerów, które w ich wizje wprowadziły by czynnik ludzki. A pewnie i komputer by tego nie ogarnal. Dobro i zło działa poza ustalonymi zasadami. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • andrew
      Na wolności

      Przez andrew · Opublikowano

      @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • andrew
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...