Strony... ołówkiem zapisane

[[email protected]]

Sto pięćdziesiąt jeden - nastąpna stronica,
zaglądam do tyłu, tam nic nie zachwyca.

Wnet zacznę od pierwszej, rozparta pożółkła,

o wiośnie pisałem, od tłuszczu opuchła.

 

Czy dwudziesta siódma złudzeniem zapachnie?
Spojrzała z ukosa - podkreśliła płaczem.
Pięćdziesiąta piąta... po lesie wędrówka,
zahukała strachem, sóweczka maciupka.
 

Sześćdziesiąta ósma, wiatry wyzwoliła,

seksowne, przytulne, stukocze co chwila.
Osiemdziesiąt siedem - mój sen o Warszawie,

pamiętasz sterczące kikuty półnagie?
 

Sto trzecia z kolei, o  ojcu i matce,
zapatrzeni w nicość w komuszej niełasce.

Sto dwudziesta czwarta, o wesołym Romku,
gazer przemądrzały - tak jakby po polsku.
 

Sto czterdziesta czwarta, tuż prawie przy końcu,
doświadczenie uczy, książka w martwym ciągu.
Sto pięćdziesiąt jeden - patrz, strzępek zeszytu,
resztę jak zapiszesz, za pióro... zlicytuj.


"Pustkowie nie zna słów.
Niezapisane stronice ciągną się na wszystkie strony!" - Tomas Transtromer.

[Somalija]

@[email protected] Tramströmer, jeden z ojców, porusza we mnie północną część serca...

 

Pamiętam tylko część tych wierszy, pewnie publikujesz też gdzieś indziej.

 

Edytowane 7 Maja 2021 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[Annuszka]

To musi być coś, tyle zapisanych ołówkiem stron... wiersz dobry, lekko się czyta. Dobrego dnia :)

[[email protected]]

@Somalija Nie Ago, nigdzie więcej mnie nie ma, a wiersze czekają, mnie się nigdzie nie spieszy.

A Transtromer laureat Nobla chyba w 2011 r. Wiem że tłumaczył go Miłosz.

Miłego dnia.

[corival]

@[email protected] Można rzec, krótkie podsumowanie i wędrówka po wspomnieniach. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam :)

[[email protected]]

@Annuszka Anno trochę tych stron było, ale to ból wszystkich piszących, ta następna stronica, zawsze pusta, dopóki jej się nie zapełni.  Taka moja wycieczka po przeszłości, robię się chyba sentymentalny.
 

Wszystkiego dobrego.

[[email protected]]

@Michał_78 Michale, wnuczka jest moim pierwszym recenzentem, na FB mi napisała - dziadku czy ty jesteś matematykiem, tak młodzi ten wiersz mogą odebrać. Odpowiedziałem Jej że tylko statystykę skończyłem. Och Ci młodzi.

Michale trzeba także odpowiedniej formy wiersza, żeby treść nie raziła pustką.

Dziękuje za mile słowa. Miłego dnia.

[Marek.zak1]

Kawał pięknej / dobrej poezji i chęć retrospekcji, sentyment, nastrój, bywa. U mnie zdarza się rzadko, może przyjdzie samo:). Pozdrawiam. 

[[email protected]]

@corival Cori to takie merdnięcie kota ogonem po kuwecie, bo podsumowanie musiałoby być kilkakrotnie głębsze i szersze, może Bóg da trochę czasu to napisze, ale na razie szuflada zamknięta na dwa spusty.

Kłaniam się i dziękuje za miłą wizytę.

[[email protected]]

@Marek.zak1 Marku chyba znaki czasu, czasami przychodzi pora że człowiek pisze testament, u mnie testament liryczny. Z natury jestem pesymistą więc się coś takiego napatoczyło z dnia na dzień.
 

Trzymaj się zdrowo.

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, takie rzeczy przychodzą spontanicznie. Nawet sam popełniłem niedawno  2 autopsji, co robię rzadko. Odpozdrawiam. .

[[email protected]]

@Michał_78 Michale marzę o tym żeby tak było, jak piszesz w ostatnim zdaniu, ale po białaczce - wszystko palcem na wodzie pisane.
 

Pamiętaj o zdrowiu!

@Marek.zak1 Marku to o jedną za dużo ha ha ha!

[[email protected]]

@Michał_78 Michale ja też wierzę, ale chciałbym mieć pewność... a tutaj jej być nie może.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba mi się dziś u ciebie - jest ciekawie - 

                                                                                           Pozdr.

[[email protected]]

@Waldemar_Talar_Talar Waldku dziękuje za wizytę, szkoda że tylko dzisiaj, ale Twoja wola jest dla mnie rozkazem.
Jak zdążę spróbuję się poprawić.
 

Zdrowego weekendu i moc pogody.

@Michał_78 Trzy kobiety które stąpają ślad w ślad za sobą, tylko która ważniejsza, której słuchać bardziej od innej?

[Somalija]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czuję się zaproszona do lektury

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

 

T.G. Tranströmer przeniknął do mojego serca, dlatego nazwałam go ojcem. Jeszcze wtedy nie podejrzewałam, że sama cokolwiek napiszę .

[Tomasz Kucina]

Rozumiem, że retrospektywnie przemykasz się po swoich wierszach i odświeżasz te klimaty. Ta nastrojowość może i nawet nostalgia udziela się i mnie jako czytającemu wiersz. U mnie wybiega w osobistą potrzebę uznania dla ciebie szacunku i jako autora... ale i przede wszystkim... wrażliwego człowieka doświadczonego w liryce.

Pozdrawiam Grzegorz. 

[[email protected]]

@Somalija Muszę z żenadą Ci powiedzieć Ago że nic a nic z Jego twórczości nie przeczytałem, był tylko i wyłącznie autorem sentencji pod moim wierszem. Ale teraz będę musiał popatrzeć mu w oczy. Daj mi czas. Nobel zobowiązuje.
 

Kłaniam się uprzejmie.

[[email protected]]

@Tomasz Kucina Tomaszu każdy ma w innym miejscu swój warsztat liryczny, ja mam w zeszytach, kto inny w kompie - ma zatem inne odczucia co do treści, chociażby te "żółte kartki" czy "przetłuszczone strony". Kto inny pisze na papierze toaletowym - wiesz o kim myślę? Ilu czytających - inny odbiór tego wiersza.
Dziękuje za pozytywne podejście do teksu.

Miłego dnia.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadza się Grzegorz, różne są te techniki realizacyjne w poezji. A każda ma sens. Ja tego nie oceniałem w poprzednim komentarzu. Rozumiem, taka nasuwa ci się teraz dodatkowa konstatacja. Ok. 

 

Każda wrażliwość liryczna jest ważna.

 

Wypowiedziałem się co do szacunku dla doświadczenia w obcowaniu człowieka- poety ze swoim wierszem. Czyli  nostalgicznym zrównoważonym kontakcie przykładowego poety ze słowem. Tutaj naturalnie twoim. 

 

Zrozumiałem, że wiersz to charakterystyka retrospekcji. Czyli powrót (twój) do napisanych przez siebie wierszy. Jak rozumiem po tym komentarzu w formie kontaktu z wierszem wydrukowanym. 

 

Wyliczasz własne wiersze --> tu enumeratywnie i w krótkiej impresji odnosisz się co do ich treści.

 

Do czego wyraziłem szacunek. A techniki,warsztat, oczywiście --> są różnorakie. Zgoda. Chyba tyle z mojej strony. Mam nadzieję, że poprawnie odczytałem przesłanie. Czołem Grzegorz.