Nie wierzę

[Nikodem Adamski]

Nie wierzę, że poezję mogą pisać atomy
a neurony lustrzane roztkliwiać odbiorców
nie dostrzegam w sobie zwykłego hominida
protestuję przeciwko złudzeniu mego ego

Nie chcę się zgodzić z tym, że mnie nie ma
że nie piszę tych sylab w neurotycznych odruchach
że moja determinacja zdeterminowana
a ja tylko jestem swym obserwatorem

Gdy wątpię w swą niewiarę, zaczynam się kurczyć
miłość ma jak para unosi się w chmury
marzenia już nie moje, zmieniają właściciela
a wszystkie me poglądy wypadają mi z ust

Już nie szukam cierpliwie miejsca narodzenia
by spytać się położnej, dokąd dalej biec
teraz chodzę po cmentarzach i wołam nadzieję
by usłyszeć, że nie zdechnę niczym każdy pies

[Lahaj]

@Jaka jest prawda tak, świetne wejście - deklaracja. Dwie pierwsze strofy kapitalne. Trzecia i czwarta trochę gmatwają przekaz. Ale nie na tyle żeby zaszkodzić całości. Szacun.

[Ilona Rutkowska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To zapamiętam najbardziej...

pozdrawiam:)

IR

[Nikodem Adamski]

@Ilona Rutkowska Również pozdrawiam.

[Gość]

@Jaka jest prawda To teraz napisz wiersz o tym, w jaką poezję wierzysz, bo jestem bardzo ciekawy ;)

[Nikodem Adamski]

@error_erros Poeta nie może tworzyć pod przymusem. ;)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.