spiekota

[Pan Ropuch]

mam lęk przed życiem na pełnych obrotach
mam lęk przed krzykiem tu jestem błądzę

 

tak jakby niewidzialne oko obserwowało
tak jakby ktoś mógł wydać wyrok - niegodny
a życie nie ma drugiego końca nie trzyma
w jego niepewności czy alternatywie

przekleństwo jest i błogosławieństwem

 

idziesz przed siebie apokalipsę masz
w kieszeni nie lękaj się krzycz z sił całych
upadłem ziarenkiem porzuconym przez wiatr

lecz znów nabieram sił w spokoju czekam

na kolejny podmuch - Wiej! Dam się ponieść! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 1 Maja 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[joanna53]

świetny wiersz,

pozdrawiam:)

[[email protected]]

@Pan Ropuch Aśka ma rację, możesz być z Siebie dumny.

 

Miłego świętowania.

[corival]

@Pan Ropuch Głęboka myśl jest w tym wierszu. Ciekawe co wreszcie z tego ziarenka,tak miotanego i niesionego przez wiatr, wyrośnie :) Pozdrawiam :)

[Pan Ropuch]

Miło mi! Dziękuję Autorom za odwiedziny! Najlepszej Niedzieli! 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch