Wyznanie Poety v2

[Lach Pustelnik]

Wspomnienie poety

 

Usiadłem nad stawem, na starej ławie

I wpatrzon w szuwary, strofami się bawię:

 

            Dziewczyna to moje senne westchnienia

            To cudne najlepsze z życia wspomnienia

            To zapach konwalii, fiołków w jej włosach

            To widok gór, szlaków i jezior – w jej oczach

 

To rzeki, po których kajakiem pływałem

Gdy ją, za swą towarzyszkę tam miałem

Wulkany, na które się wspinaliśmy

I granie, które wspólnie przeszliśmy

 

Jej zachwyt, kiedy w zachwycie patrzałem

I oczu od niej oderwać nie chciałem

Z nią każda się łączy cudowna przygoda

Wszystka, prawdziwa, w życiu nagroda

 

            Dziewczyna – to rozkosz kochania na łące

            W noce upalne, w noce gorące

            Gdy gwiazdy z góry do nas mrugały

            A czasem, spadając, nas podglądały…

            Dziewczyna to gładkość gładsza niż aksamit

            I rozkosz niebiańska dotyku ustami

            To ramię jej nagie na pierś mą rzucone

            I palce jej dłoni z moimi splecione

 

Dziewczyna to wszystko, co w życiu się liczy

I o czym się marzy, i o czym się milczy

 

 

            Dziewczyna… To nieba i piekła wspomnienia…

            Co w duszy wzniecają żar niespełnienia                        2x

            I żadne nie mogą ugasić go wody

            Gdy jesteś mężczyzną starym ... czy młodym…

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Marek.zak1]

Zgadzam się z przesłaniem Twojego wyznania:). 

[Lach Pustelnik]

@Gosława Zaś wiosna! Twoje oczy Renato dzień pochmurny rozjaśniają mi za oknem:)) I nawet Grubodzioba sprowadziły!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.