Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

fałszywie przezroczysta
udawała niebo

upadłeś płatkiem
puchu odrętwiały

jak ocucić cię mogę?

grudkę lodu roztrzaskam
ziarnem litości
sypnę okruszyny serca

biedaku za oknem
obudz się do wiosny

całunem śnieg zapłakał
drzewa w ciszy nuty rzucały

Opublikowano

Wszystko elegancko tylko mi jakoś nie pasuje 'obudź się do wiosny!' dwa razy. Bardzo ładnie ujęte:

'grudkę lodu roztrzaskam
ziarnem litości
sypnę okruszyny serca
biedaku za oknem
obudz się do wiosny!'

Jestem na tak, podoba mi się, oby więcej takich wierszy nastrajających optymistycznie.

pozdr./Jay

Opublikowano

tekst rzeczywiście bardzo dobry, mam tylko watpliwosci co do wykrzykników- moze lepiej byłoby jeusunąc: wiersz nabrałby więcej delikatności, no i czy nie warto by rozdzielić pierwszej stofy:

"fałszywie przezroczysta
udawała niebo

upadłeś płatkiem

puchu odrętwiały
jak ocucić cię mogę?"- choc to akurat tlyko kwestia mojego gustu (lubie takie "poszatkowane formy")

Ogólnie wrażenia bardzo pozytywne

Pozdrawiam
Agata

Opublikowano

Witaj Stasiu , poraz kolejny ciekawy , ujmujący tekst...budzę się Stasiu do wiosny a jakże , pomimo niesprzyjającej aury .Pozdrawiam . ;-)

Opublikowano

Joanno!,Julio!dzięki za odwiedziny.jesteście tak miłe, że nie chcecie mnie dołować, krytyki się nie lekam ona pomaga mi w przebudowie z chałupki wiejskiej na piętro.czytając waszą poezję mam kompleksy, ale tłumaczę sobie, że przecież nie wszyscy potrafią dziergać koronkę dworską , szydło też jest potrzebne, dzięki!
jakoś tak nastrojowo do studzienki.miała być wiosna....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tyrs myślę, że każdy coś znajduje w literaturze, skoro piszemy. Ja uwielbiam książki motywujące, psychologiczne i obyczajowe:) 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Gosława :) zgadza się, bywają niektóre uporczywe ;)  Również zdrówka i uśmiech:) Przeprosiny niepotrzebne!       @violetta bywa, że tak właśnie jest :) Dzięki      @Marek.zak1 zgadza się, bywa że zapach kieruje nas dwutorowo, ku rozkoszy ale też wręcz przeciwnie. Węch jest najbardziej pierwotnym ze zmysłów związanym z najstarszą częścią mózgu - węchomózgowiem, więc nadaje jakby kierunek        @Berenika97 :) lepiej się ulotnić (z czasem) niż niepotrzebnie zasiedzieć;)     @Leszczym :)    
    • @violetta nie tylko swoje. Lubię poczytać tych wielkich, z Polaków -Sosnowskiego najbardziej. 
    • @MIROSŁAW C. Dziekuję bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Również pozdrawiam
    • Bardów potrzebują nawet barbarzyńcy. Ich stolica na rozległej wyspie, pośrodku jeziora ludzkich łez. Stosy ofiarne płoną u szczytu, kobaltowych piramid. W krainie snu są ludy bardziej okrutne od prekolumbijskich Indian. Podróżuje na świetle gwiazd Syo i Lys. Nie zakłócamy innych krain snu. Ich kojącego wszelki stres odbioru. Minęło tyle ziemskich wieków. Dla krain snu to nie była nawet sekunda.  Odkryłem już wszelkie rody i rasy. Gatunki i gromady. Planet, nieskończoną ilośc. Mnogość gwiazd, wykraczającą poza umysł ludzki. I ja mam swoją wyspę. Na której spędzam, nie upływający czas. Nie obchodzą mnie tu kłótnie ani ból. Nie boję się tutaj wojen i głodu, pełzającego nowotworu. Wszystkie tutejsze zamki i pałace zbudowałem sam. Ogrody mienią się blaskiem szlachetnych kamieni. Złotem i srebrem. Kłaniają mi się w pas, napotkane zwierzęta i rośliny. Jestem za horyzontem zdarzeń. Nie dotrze tu Wasz ziemski głos ani list w kopercie. Ten świat jest wieczny. Po Was zostanie pył i skamieliny. Jeśli kiedyś zaśniesz i znajdziesz się nagle w Celephais, mieście złotych kopuł i stu tysięcy, strzelistych, alabastrowych wież. Zejdź bez strachu po jadeitowo-diamentowych schodach na nabrzeże. Znajdziesz tam galeon, który zamiast żagli, prowadzą anielskie skrzydła. Będę czekał przy trapie. Zabiorę Cię w wieczną podroż, po każdym krainy snu porcle.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...