Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

wczoraj byłem dziś jestem

a jutro... nie wiem

coś zamiata może mnie

nie zabierze...

 

wczoraj byłem dziś jestem

jutra ciut się boję

kurza twarz lekko klnę...

co po nocy będzie

 

czy poczuje słońce wiatr

ptasi śpiew tego

nie wiem

 

więc spróbuje zostać w dziś

uciec przed jutrem

dalej być 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

To prawda, jutro jest zagadką, tajemnicą i można się go rzeczywiście obawiać. Z drugiej strony trwanie w dzisiaj i teraz nie może ciągnąć się w nieskończoność. Jakkolwiek jest, wiersz mi się podoba.

Pozjadało Ci w paru miejscach ogonki przy "e", które aż chce być "ę". Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  dzięki za miłe czytanie - 

                                                             Pozdr.

Witaj - no właśnie  - przecież człek jutra nie zna - dziękuje

za przeczytanie.

                                  Pozdr. serdecznie.

  

@corival -  dzieki za czytanie - 

                                                        Pozdr. ciepło.

Witam - spokojnie  - nigdzie się nie wybieram..

A za czytanie diekuje - 

                                                            Pozdr. uśmiehnięty.

@error_erros - dzięki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)    Lecz choć spóźnione, to ciepłe tchnienie Potrafi skruszyć najtwardszy głaz. Zanim zapadnie głuche milczenie, Warto spróbować – choć ten jeden raz. Bo gdy odwilży poczujemy drżenie, Nawet na lodzie wyrośnie kwiat. Żal to nie tylko smutne wspomnienie, Lecz most, co łączy pęknięty świat. @vioara stelelor   Dziękuję za to połączenie - i za to, że dostrzegłaś tę granicę. Wiersz rzeczywiście dotyczy myśli samobójczych, konkretnie z ksiązki, gdzie bohaterka właśnie tak - stopniowo oswaja tę myśl. To, co opisałaś jako "krystalizowanie się wewnętrznej siły", w tej narracji jest czymś odwrotnym- pozornym uspokojeniem, które jest właśnie niebezpieczne, bo piękne. Wiersz stara się to pokazać od środka, bez oceniania.  Dziękuję Ci za tak głęboką analizę. To dla mnie bardzo ciekawa perspektywa. 
    • @Lenore Grey Bardzo lubię wszelkie wiersze i piosenki z motywem nocnego okna.
    • @Christine Ty też się napracowałaś

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @iwonaroma w różnych płaszczyznach można pojąć ale czy we wszystkich zrozumieć - nie da się   gdy tak się człowiek wokół rozejrzy wsłucha się w siebie radio internet to z przerażeniem zaraz namierzy mnóstwo suflerów w nocy i we dnie   kiedy zaprzęgnie szare komórki wybierze to co najwartościowsze i zaprzestanie powtarzać bzdurki to co jest dobre natychmiast poprze  ... :)
    • @Lenore Grey   Wiersz działa jak to okno - wpuszcza tylko tyle światła ile trzeba. Pęd wierzbiny i serafiny w jednym półmroku, jedno naturalne drugie nadprzyrodzone, i żadne nie jest pewne. Bardzo oszczędne i bardzo skuteczne. :) Pozdrawiam. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...