Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Chyba tak... Świadomość nadchodzacego i nieuniknionego końca tego, co nas obciąża.., zwycięstwa miłości (pokory) nad nimi... Tak bym chyba to nazwała :) Dziekuję Ci za tę myśl oraz życzenia i również dobrych Swiąt :)

Opublikowano (edytowane)

Zostaw jak chcesz... ja tak czytałam. A gdyby w tytule pominąć... "nie" (?) sugestia.

Ta pokora na końcu bardzo mi się podoba, bo w istocie rzeczy, ludzie pokornieją.  To prawda, że w zmęczeniu - osłabieniu nic się nie może... wiem to, obserwuję...

Pozdrawiam świątecznie.

 

jest tak

 

że w zmęczeniu nic się nie może

w chorobie

nawet w godzinie czarnej

rozpaczy

 

jest

tylko trochę

inaczej 

 

pokorniej

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zastanowię się nad tym podziałem tekstu, Nato, ale "nie" w tytule jest potrzebne, bo jednak zaprzeczam temu, że "nic sie nie może". Dziękuję Ci za poświęcona uwagę :) Pozdrawiam świątecznie!

 

Dziękuję, Michail, i radosnych świąt :)

@opal @huzarc Serdecznie Wam dziękuję i ślę świąteczne zyczenia :) :)

Gość Radosław
Opublikowano

Witaj Duszko 

 

Mimo ,że wiersz dotyka cierpienia i tematu tzw. końca, to daje nadzieję. Choćby za sprawą użytego przez Ciebie słowa "trochę", jest tylko trochę inaczej. < wyczuwam w tym, zgodę  na życie. A przekonuję się do tego, że zgoda na życie oznacza również zgodę ,na zostawianie po drodze, tego co jest czasowe: ta list jest długa ;). 

 

Przesyłam pozdrowienia i świąteczne życzenia 

 

Dużo nadziei, pokoju i pogody ducha w obliczu tego, co przynosi życie 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...