Kobieta XXI wieku (wersja poprawiona)

[Pan Ropuch]

mężczyzna kochający kobietę to nie ten co o niej nieustannie mówi tylko ten co wiele dla niej robi                           

Pan Ropuch

     

      wiek dwudziesty  jako (I) 
     kobieta wychodzi z cienia
     wiek dwudziestypierwszy jako (II) 
     kobieta rzuca cień
(I)  kobieta otrzymuje głos
(II) kobieta dzieli głos w nieskończoność
(I)  kobieta dziękuje mężczyźnie, że mógł                  
      dwukrotnie
(II) kobieta po każdym drugim razie go                
      wymienia
(I)  kobieta w makeupie, szpilkach i mini
(II) kobieta ubiera w mini, maluje mężczyznę
      pożycza mu szpilki

(...)
 
zacznę od środka
epicentrum początku
w tym bezsprzecznie
wieku kobiet chciałbym
być jedną z nich

 

po pierwsze żebrotkanką-Ewą
uciąć sobie pogawędkę z wężem
robiąc wielkie oczy
słuchając tego jak
i co powie
Adam nie mógł być kuszony
nie miał za grosz ciekawości
wydzielał woń glinianki z potem
leżąc w cieniu jak truteń
zamiast robić pompki

 

po drugie kleopatrą-Nefretete
ujarzmiać koty
i narody
przywdziać szaty faraonki
ustanowić monoteizm
stopami nigdy
nie dotykać ziemi
niewidocznym skinieniem
kończyć życie śmiałka
za każde nieroztropne
podniesienie wzroku

 

po trzecie matką-Teresą
chadzać boso nie mieć
nic materialnego
szanować troszczyć się
o bliźnich i o ich ego
móc powiedzieć wszystkim
"jeżeli chcesz naprawić świat
to idź do domu i kochaj najbliższych" 

 

po czwarte supergirlką-Gretą
łodzią pływać
zostać człowiekiem roku
i codziennie ocalać
matkę ziemię

 

po piąte i po szóste
wcale niekoniecznie
zapnij pasy
będzie bajecznie

pierwszą z brzegu
poczytną influencerką
pośladkoszejperką
sześciopakobrzuszerką
co w miesiąc po porodzie
jest już na fit chodzie
nie mieć nic światu
do powiedzenia
robić zdjęcia sobie
sylwetki i jedzenia
chadzać na trendy ścianki
szmatki szminki majtki
lans i jazda bez trzymanki

 

 

gladiatorki i sportsmenki
heroski i fighterki
prężą muskuł
pną się w górę
dźwigając na swych barkach
kobietę XXI wieku

 

 

tekst wierszowany dedykowany Pani F.

[Gość]

@Pan Ropuch  mam wrażenie, że nie masz najlepszego zdania o przedstawionych tutaj kobietach XXI wieku ;) A to, że współczesna kobieta ubiera w mini, maluje i pożycza mężczyźnie szpilki... :))) Ale fakt, kobiety swoją postawą często dzisiaj przyczyniają się do "niewieścienia" mężczyzn. Wprawdzie bardziej adekwatne byłoby tutaj inne słowo, ale trochę krępuję się go użyć ;) Bardzo ciekawie to przedstawiłeś. Pozdrawiam :)

[Pan Ropuch]

@Vanilla wrażenie błędne, już dajmy na to w mojej rodzinie Kobiety to są skały, wyrocznie i Tytanki - nic o nich bez nich. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[GrumpyElf]

@Pan Ropuch Bardzo ciekawie. 

Zacząłeś od deklaracji kim jest kochający mężczyzna i potem mi tego mężczyzny zabrakło, a to dlatego, że skupiłeś się o mówieniu o kobiecie, czyli wracamy do deklaracji "mężczyzna kochający kobietę to nie ten co o niej nieustannie mówi tylko ten co wiele dla niej robi". Gdzie tu jest mężczyzna, który kocha? 

W bardzo ciekawym tonie dokonałeś tego biegu w sztafecie, u boku skał i Tytanek (biorę z wypowiedzi powyżej), potem w miarę neutralnie i z przekąsem Greta (w końcu to jeszcze dziecko, więc peel w miarę delikatny). No i creme de la creme; zmieniłeś dyscyplinę na bieg przez płotki, gdzie liderką kobieta XXIw. Muszę przyznać, że się uśmiałam, to chyba nie do uniknienia czytając. Pozostaje jednak moje pytanie - jaki cel miała deklaracja? 

Bardzo cenię takie spojrzenia od horyzontu po obiekt, to wymaga mocnej głowy. 

[Pan Ropuch]

@GrumpyElf O kochającym mężczyźnie milczę jak i o mężczyźnie w ogóle. Kondycja jego wisi na włosku, potrzebny jest natychmiastowy reboot redefinicja i nadpisanie macierzy. Ale chyba uderzyłaś swoim pytaniem i dociekaniem w najodpowiedniejszy i najwłaściwszy dzwon - mężczyzna uciekający w uczucia i emocje, będący cichym bohaterem ostatniej akcji może to jest dla niego wyjście z opresji. Tak poza tym nic wielkiego się nie dzieje to są tylko tzw. i odwieczne ruchy płyt tektonicznych. 

Deklaracja jest Pana Ropucha i chyba jest kopniętym porzekadłem:

kobieta kocha w skargach, mężczyzna zbroi się w milczeniu

a tak naprawdę jest reprymendą 

dla samego Autora, ani on nie pozjadał nawet dwóch rozumów, ani nie jest ekspertem w żadnej dziedzinie, więc najlepsze co zrobi to jak się po prostu weźmie za robotę :) 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[GrumpyElf]

@Pan Ropuch Spójrz, że nawet w tym porzekadle kobieta to emocje, mężczyzna to akcja. Tymczasem analiza wykazuje, że to kobiety przejmują akcję, a mężczyźni brną w okopy; częściowo opresjonowani i stłamszeni, ale częściej z terroru nowo poznanej wygody i niemocy, której nauczyli się poddawać. Zaburzone proporcje utrwalają się w paradygmat społeczny? Zgadzam się z wnioskiem osobistym Pana Ropucha - weźmy się wszyscy do roboty, a więcej ducha w ciele będzie. 

[huzarc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na mężczyznę oczywiście;)