Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@iwonaroma  martwe rzeczy, a jednak żyją razem z nami ;) I często wpływają na nasze samopoczucie :) Tak mi się pomyślało ;) Pozdrawiam z serduszkiem, które choć wirtualne i martwe ( ? ) najczęściej uśmiech i zadowolenie wywołuje ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:) Dzięki :). Tak, zgadzam się, że wpływają na nasze samopoczucie. Te ładne, estetyczne czy otrzymane od drogich nam osób to jakby z automatu poprawiają nastrój... ale bywają ułomne (np. uszkodzone) i z nieznanego nam źródła, przy których też czujemy się dobrze. A bywają takie, choć nowe i śliczne- jakieś odpychające; a starocie niektóre - ponure... 

Coś jest w tych rzeczach :) lub, jak to się mówi, coś jest na rzeczy ;)

 

 

 

 

 

 

 

:) Dzięki :)

 

 

 

 

 

Tak. Nie możemy bezkarnie niszczyć. Dzięki za serce

 

 

 

 

Żyją żyją :) też bardzo lubię różne drobiazgi, pamiątki, bibeloty... Mam ich sporo. Na wiekowe meble też lubię patrzeć bo posiadać to metraż mam za mały ;) 

Kiedy nie znamy źródła jakiejś rzeczy możemy sobie wyobrażać... lub przeczytać...

Dzięki

 

 

 

 

:) Dzięki Gosławo, Ty z dobrym słowem pośpieszasz do wielu wierszy :)

 

 

 

Gość Radosław
Opublikowano

Możemy ożywiać rzeczy. 

Dla mnie to zakończenie ze stołem jest bardzo wymowne. Stół bardzo kojarzy się z życiem. 

 

Pozdrawiam 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tutaj bliżej mi do moich dróżek wchłaniania słów. B. dobry początek... "żyją swoim nieżyciem".. :)

Całość pomysłowa, ale chciałabym zapytać, o cząstkę.. "do nich"... a gdyby tak, jn.? Ostatni wers pomijam.

Pozdrawiam.

    i my dążymy 
    do niej 
    śmierć za śmierć

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dzięki :)

"do nich" - do tych rzeczy, tzn.stanu totalnej biorczości, bezaktywności, niemożności wykonania żadnego ruchu itd. czyli de facto też do niej :) (śmierci).

Ostatni wers jest mi drogi (choć wiem, że ni z gruszki ni z pietruszki :)) i zachęcający do empatii wobec przedmiotów (bo w sumie nasze ciało fizyczne będzie w takiej samej, biorczej tylko kondycji.

Również zdrówka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Rafael Marius oto się nie martwię, wystarczy internet:) żartuje, nie wiem co będę robić za pięć lat, może zwiedzać świat :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          Autorzy: Michał Leszczyński plus AI.    Utwór graficiarski   Ref.: Raz dwa trzy idzie flamaster cztery i pięć - na osiedlu jest malowanie to są nasze zorze, wiraże, miraże i mariaże barwna i ładna farba nie jest żadną przemocą patrz – jaki pac na ścianie – patrz, patrz!!   Ogarniam się chwilą i idę alejką na spacer w rękach drżą niecierpliwie moje flamastry znowu coś zmaluję, czym łezki zamaluję robię arty zatem jestem tutaj monumentem   Góra wymyśliła dzisiaj ważną frazę fraza wpadnie na ścianę i wielkie bum heca jest hecą wcale bynajmniej nie chwiejną hece trzymają moją radość oraz moją chęć (przecież wiecie, że czynię wam zadość)   Ściana fraz codziennie do mnie tęskni i uśmiecha się czekając na pełną nowość już wiem, że zmaluję nań że nie wiem i śmiał się będę że hej, że nie wiem co   Ref.: Raz dwa trzy idzie flamaster cztery i pięć - na osiedlu jest malowanie to są nasze zorze, wiraże, miraże i mariaże barwna i ładna farba nie jest żadną przemocą patrz – jaki pac na ścianie – patrz, patrz!!   Niektóre środowiska są mazaniu niechętne ściana zowie się im wielkim bałaganiarstwem gdy tłumaczę że to właśnie tak ja sprzątam oni nie wierzą, bo wiara zeń już wyparowała   Esy floresy essy to moje własne jestestwo twoje jestestwo mówi kim właśnie jesteś mam trzy flamastry jestem tutaj aż sobą nie myl poproszę flamastra z dronem   Pokaż mi swoje ręce a wskaże ci zajęcie moje ręce poplamione są penem i farbą i takimi będąc one właśnie są czyste moje ściany wcale nie potrzebują zmywarki   Ref.: Raz dwa trzy idzie flamaster cztery i pięć - na osiedlu jest malowanie to są nasze zorze, wiraże, miraże i mariaże barwna i ładna farba nie jest żadną przemocą patrz – jaki pac na ścianie – patrz, patrz!!   Nie mam nic do ukrycia rękami w kieszeni spokojnie czekam aż coś któreś się zabliźni ropiejące rany przyschną bliźni będą bliźnimi muszę tutaj krzyczeć, że bielizna nie mielizna   Moje kompo jest z kompa smaku kompotem nie sprawiam kłopotów i gdyby podejmuję gdyby nie było na niby byłoby serio, serio a wtedy tylko zalać się łzami nietaktami   I zapatrzeć się omamami...   Ref.: Raz dwa trzy idzie flamaster cztery i pięć - na osiedlu jest teraz malowanie to są nasze zorze, wiraże, miraże i mariaże barwna i ładna farba nie jest żadną przemocą patrz – jaki pac na ścianie – patrz, patrz!!                  
    • @viola arvensis Violu, bardzo dobry wiersz. A co do papierosów, nigdy nie paliłem, ale jeszcze wcześniej te papierosy nazywały się... "Sporty". Poważnie! To dopiero była tragiczna nazwa :-)       @Berenika97 Każdy to światło ma i za darmo dostał - niech darmo daje. Tylko najpierw musi w sobie poszukać, a jak znajdzie, uwierzyć :-)
    • @Andrzej_Wojnowski   Lepiej ponarzekać na samotność niż doświadczać pustki.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tam też są kościoły jak wszędzie na całym świecie prawie. Może w Korei Północnej nie ma.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...