Ego

[Dekaos Dondi]

na drucie kolczastym przebaczenia truchło

skrzepnięta krew rdzy natchnieniem

zmienia kwiatuszki w cuchnące jutro

 

rozszarpuje śpiew skowronka

już nuty zwiędłe postrzępione

pięciolinia w bagno wsiąka

 

trupie mięso moim obiadem

zlepia ego słodkim rozkładem

[Gość]

@Dekaos Dondi  chciałam coś napisać odnośnie wiersza, ale jednak uciekam, bo to "trupie mięso" trochę tak brrr...

:)

[Dekaos Dondi]

Vanilla↔Dzięki:)↔Trupciowe mięsko ludzi nie atakuje. Nie ma co płochą być:))
No chyba żeby zjeść. To by mogło w kiszkach zaszkodzić:))

[Justyna Adamczewska]

@Dekaos Dondi Kto jest Peelem/peelką? Trudny i mroczny wiersz. Druty, rdza, krew, trupi rozkład. Przypomina mi to nieco wiersz Ch. Baudelaire "Padlina" Są w nim zwrotki:

 

Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna,
W ten letni tak piękny poranek:
U zakrętu leżała plugawa padlina
Na ścieżce żwirem zasianej.

 

 (....)

 

Tak! Taka będziesz kiedyś, o wdzięków królowo,
Po sakramentach ostatnich,
Gdy zejdziesz pod ziół żyznych urodę kwietniową,
By gnić wśród kości bratnich.

 

A to "ego" w Twoim wierszu robi szczególne wrażenie. J. 

[Dekaos Dondi]

@Justyna Adamczewska

Justyna Adamczewska↔Dzięki za przytoczenie zwrotek tego  wiersza:)

W pewnym jakimś sensie dla mnie istotnym↔Pozdrawiam:)