Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Serce me
punktem ciężkości łaskawe
do rozwagi szeptów
strzępem dobroci przywiera
 
i z pomyślunkiem 
przezornie
błyskawic bruzdy 
w perzynę marzeń obraca
 
w popiele 
klejnot łowi
fantazją rozumne
w swej dobroci rezolutne
 
namiętnością 
roztropnie
dalekowzroczną logikę kusi  
 
w swej anielskości dorzeczne
 
a gdy pławisz się w blasku
mą cnotą przemieniony
to tkliwości ciepłem
tulę
 
byś stóp nie ranił
o obłoków grafit
 
więc obmyj swój diament
gdy płatkami                                         
wielkodusznej puenty
prószę.
 
 
 
 
 
   

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@huzarc hm, wyzbyć się iluzji, szczytne. w moim zrozumieniu uniwersum —> nie istnieje racja ale nie ma tez braku racji, nie ma żadnej Drogi ale nie ma też jej braku. Kosmos mieni się mądrością paradoksów. Nic nie jest takie jakim się zdaje ale nie jest też inne. 

Opublikowano

@emwoo Wszystko jest oparte na paradoksach, ludzie chcą myśleć jednokierunkowo i gdy pewne elementy wymykają się ich modelowemu spojrzeniu, uciekają się do konfliktu, jako sposobu oznaczenia hierarchii, czyli racji podporzadkowania lub unieważnienia. Nic nie jest z zasady oczywiste.   

Opublikowano

@huzarc zgodzę się - pojęcie hierarchii jest koncepcją cywilizacji, która dopiero raczkuje w kwestiach budowania fraktalnej głębi. Kiedyś czytałam książkę niejakiego Kena Wilbera, który to wprowadził termin „holarchii” - bowiem na każdym poziomie przekraczania „niższego” rozpoznajemy, iż jednocześnie zawieramy to w sobie. „całość” narasta poprzez wykraczanie i jednoczesne zawieranie. zatem każde tzw „niższe” jest równie ważne jak to „wyższe”. i zaraz się rozmarzę, w jakimż to miejscu byśmy byli jako kolektyw gdyby tak żyć według takiego właśnie spojrzenia na byt. ach ... ;)

Opublikowano

@emwoo Gdzieś to w tradycji filozofii już się z tym spojrzeniem spotkałem, nie pomnę, gdzie, albo dyskretnie się zastanowię jeszcze, bo dawno nad tym dumałem, teraz więcej we mnie Fortynbrasa, niż Hamleta:) I nie lubię kolektywów;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dokładnie, pamiętajmy, że sztuka działa do świata emocji, uczuć, a bywa, że z pominięciem rozumu i każde jej przyjęcie jest indywidualne. Wiele razy odczytywano moje teksty w sposób, o którym bym nie pomyślał, czy znajdowano przesłania, których tam nie sam nie wpisywałem. Czytelnik w takich przypadkach ma zawsze rację, a tekst ukończony ma się bronić sam bez udziału autora. Pozdrawiam
    • @violetta  mocny zapach, słodki, odurzający  @violetta dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Annna2
    • @Poet Ka pięknie pachną:)
    • @Annna2    Kluczem do interpretacji jest malarstwo, utwór Pounda, jego biografia, sama historia, a także słowa 6 i 7 strofy.   Rozmowy na temat biografii Pounda nie podejmę, bo chciałam to wypowiedzieć wierszem. Jakaś myśl jest.   Ale nie trzeba interpretować tak, jak ja bym chciała. Bo wiersz jest wieloznaczny.    Trochę podpowiadam, bo chciałabym uniknąć posądzenia, że wiersz jest "pusty".   Jeśli ktoś napisze, że trudny...może tak. Ale już słowa ostatnich wersów mogą nasuwać jakąś myśl. Której ja jednak nie chcę rozwijać. Po to wiersz był napisany, żebym mogła się wypowiedzieć w formie wiersza:)   Jeśli nie zostanie to zinterpretowane w taki sposób, a uniwersalnie, to też tak może być.    Wiersz można rozszyfrować, ale nie trzeba. Jeśli ktoś się ograniczy do samego porównania do utworu Ezry Pounda „Na stacji metra” i zinterpretuje estetykę, podstawową myśl, przesłanie filozoficzne, też będzie dobrze.   Jeśli do samej estetyki- też. Ale to nie znaczy, że nie ma głębszych interpretacji.   Nie trzeba wielkich kompetencji- tylko niewielkiej znajomości biografii poety i zestawienia z wierszem Pounda.   Dalej potrzebna jest odwaga, bo jeśli coś się kojarzy, to pewnie kojarzy się tak, jak powinno.   Do tych, którzy nie lubią się zastanawiać i ich to irytuje, można zinterpretować literalnie!   Wiersza nie trzeba dekodować. Można go odczuć. Każda myśl, która jest moją myślą, Twoją myślą, jest właściwa.   Czy pusty? Kwestia nastawienia i poglądów. @Annna2 dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        moja tyrada nie tyczy się Ciebie chodzi o osoby, które nie lubią takich wierszy i podejrzewają, że za słowami pustka
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...