Powietrze

[Ewula]

Powietrze mi szepnęło do ucha , pieszcząc czule

Że ty idziesz do mnie wolnymi krokami

Wśród liści jesiennych, które zachwycają

Odwróconymi ogonkami

 

Powietrze mi szepnęło do ucha, pieszcząc czule

Że ty idziesz wśród zimy czystej, białej

Płatki śniegu opadają na ziemię, skostniałe

Delikatne w swojej krasie, doskonałe

 

Powietrze mi szepnęło do ucha, pieszcząc czule

Że idziesz zamyślony wśród poszumu fal

Letnią porą w gorącu, spiekocie

Gorąco to przecież Słońca dar

 

Powietrze mi szepnęło do ucha pieszcząc czule

Że biegniesz ku mnie, Wiosny cichy śpiew

Życie chyli się do światła czule

Tu Życie stoi na straży zachwyconych mew

 

Szepnęłam cicho, o powietrze, które pieścisz

Wśród pór roku, wśród poszumu fal

Zanieś do niego też moje kochanie

Miłości czysty dar

Edytowane 21 Lutego 2021 przez Ewula (wyświetl historię edycji)