Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

najpierw próbowali wrzaskiem
dzikim i pełnym porównań
o kopiach o przynależności
krzyczeli, aż stałem się głuchy

potem chcieli prochami
recepty pisali znachorzy
właściwe widzenie świata
wpajali, aż stałem się ślepy

potem ruszyli z przemocą
walili paskiem i pieścią
bym poszedł wybraną drogą
bili, aż przestałem chodzić

potem zaczęli dłubać
do wnętrza wkładać przyrządy
by wyrwać ze mnie przekleństwo
grzebali, aż przestałem mówić

potem machnęli już ręką
rzucili na losu pożarcie
może się uda z następnym
mruczeli padając na tapczan

za drzwiami do planet nieznanych
leżę wtulony w ciemności
w kasynie marzeń młodzieńczych
krupier już zebrał zakłady

 

 

Edytowane przez JaKuba (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K
Opublikowano

Ja bym to raczej zakończył rosyjską ruletką, ale to Ty jesteś autorem.

Pojechałeś grubo i dosadnie, ale dobrze. Mam uwagę do wtulenia, bo jednak wtula się w coś/w kogoś (w ciemność lub w coś/w kogoś w ciemności?). A może leżę porzucony w ciemności?

I jeszcze brakuje dzyndzołka przy pięści.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97Impuls +, lub impuls - Tak w wielkim skrócie :) Dziękuję i pozdrawiam:)  
    • @Myszolak   dziękuję serdecznie za takie pobudzajace słowa.   miło mi nadzwyczajnie.   bądź szczęśliwa.   pięknie szczęsliwa :)       @Christine   Chrissy miła :)   i co mam napisać ?   co to za miłość którą ktoś zadźga nożem ?   milość z której zamiast łez szczęścia i wzruszenia sączy się krew ?       jest serce krwią cieknące  w nieładzie myśli  samo jedno zostawione     dziękuję Chrissy :)      
    • @Poet Ka   niezwykle wzruszył mnie Twój wiersz.   a fotografia ?   wygląda jak dzieło impresjonisty.   chociażby Clauda Moneta, Auguste Renoira,  Pissarra czy Edgara Degesa.   aż mi serce przyspieszyło :)  
    • Strumień kwiatów opływa moje trzewia Twoje łzy lecą mi na kolana Mój mózg sam nie wie czy jesteś żywa  Przez moje lamenty uformowana   Korzystam z chwili by spojrzeć w niebo, a usta moje pełne są strzępków papieru, które bezskutecznie pragną wyrwać się ku twemu spojrzeniu.   Przenikam przez asfalt spadam coraz niżej  Błyszczę znikam drżę, chwytam pajęczynę  Moje uszy marzną, usta moje klną  Milion wersji siebie tworzę patrząc w toń   Między przestraszonymi zębami wije się ciemna wstęga i pełznie w głąb mojego przełyku.   Tysiące chmur znów spada z nieba  A ty duszo moja jak sen milczysz wciąż  Próbuję dać powód mojej bezradności  Zawiązał mi język ten marności wąż    Miarowy stukot podeszwy przemieścił moją świadomość na inną częstotliwość rzeczywistości.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos Masz rację, "strachy na dachy", ja również ciągle używam długopisów i nie myślę, że ich era się skończyła. Po prostu internet jest obecnie, że tak powiem, wieloczynnościowy, takie szersze okno na świat. Trzymaj się zdrowo i długopisowo. ;-)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...