Zgłoś

@iwonaroma Robi się ciekawie gdy poczytasz ile energii potrzeba żeby AI odpowiedziało na pojedyncze pytanie i ile to spala w skali globalnej. I dodatkowo - pytania ostateczne - typu: po co żyję, kim jestem, co jest celem, jak znaleźć sens - ponoć top 10 (do weryfikacji).      

@Berenika97 Coraz mniej jest nas w realnym świecie. I zostaje świat wirtualny, a to w nim najłatwiej zawołać o pomoc, ale także to w nim najłatwiej wesprzeć. Wszystko przenosi się z realnej obecności do tej internetowej, równomiernie, bo tam wszystko jest mniej wymagające. Nie wiem czy już nie odbiegłam od wiersza, ale taka mi przyszła myśl do głowy.. Pozdrawiam 

@MyszolakBardzo mi miło, dziękuję :)

"Szklany sufit"   Z pośród artystów, tak wielu prawdziwych, przebiją się dziwnie tylko nieliczni. Krytyka wciąż chętniej tychże promuje, którzy są bardziej w niej elastyczni.   Nie talent tu waży, nie ogień w źrenicy. Merytokracja? To bajka dla dzieci! Ważne, z kim spotkasz się na twej ulicy, gdy w cenie nazwisko, co złotem świeci.   „Tatusiostwo” buduje wysokie progi, w „siatce znajomości” uwięziona sztuka. Dla obcych zamknięte są wszystkie drogi, prawdy tu dawno nikt już nie szuka.   Bądź „elastyczny”, spuść kark odrobinę, bo pieniądz to filtr, co dławi natchnienie. Przybierz wygodną dla rynku minę, ważniejsze od wizji jest logo na scenie.   A gdy zamilkniesz, złożony do grobu, wtedy docenią, wystawią na sprzedaż. Świat dawno poznał ten dziwny sposób: – Bo martwy artysta nie spyta: „Ile dasz?”.   Ta „cicha cholera”, ten układ zamknięty, nepotyzm dzisiaj tak triumf świętuje, dla autentycznych ma tylko odmęty, lecz prawda pod skórą wciąż mocno pulsuje.   Niech dzielą zaszczyty i kreślą granice, bo chociaż ten sufit ze szkła i betonu, ty ogień nieś sobą, co spala martwicę. Prawdziwa twórczość nie jest dla dzwonów.   Leszek Piotr Laskowski. 

@Alicja_Wysocka Bo te to trują i przez to apetyt znika i wycieńczają organizm. Twarz ozempikowa, to jak ciężko chorego człowieka.