niedorośle

[Hermenegilda Kociubińska]

Zacisznie spoczywał
drobinki kurzu bezruchem ośmielone
lgnęły ufnie do błękitnego pluszu
Na palcach podeszłam
sprezentować niepierwszą łzę
tym dwu brunatnym
tak mądrym guzikom
przytulić ucho
do rozkosznie miękkiego
wacianego serduszka
tik tak tik
Czas posłusznie odliczał ostatnie ziarnka
moich pluszowych
błękitnych migdałów

[Jay Jay Kapuściński]

cały obraz wg mnie psują wielokropki i duże litery, jakoś mam na to uczulenie :) co do wiersza to został napisany może zbyt 'delikatnie', czyta się 'cichutko', powoli wnikając, czując klimat, ale niczym specjalnym mnie nie zaskoczyłaś, chociaż znalazło się kilka ciekawych sformułowań, mały +
pozdrawiam

[vacker_flickan]

koniecznie zrób coś z tymi wielokropkami:)
coś mi tu pachnie Pawlikowską-Jasnorzewską, podobny klimacik, no i te „błękitne migdały”;) chociaż u niej były niebieskie
leciutko, kobieco - co nie znaczy, że źle, trochę rażą powtórzenia, ale jest dobrze - mnie się takie pisanie podoba
pozdr

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Podoba mi się, ale zgadzam się, że wielokropki niszczą. Pozdrawiam

Nieśmiertelności i miłości życzy - Nieśmiertelny

[Hermenegilda Kociubińska]

"mea culpa, mea maxima culpa" ;) po etnym przeczytaniu wiersza przyznaję Panom rację - wielokropki zostaną... zlikwidowane =)

pozdrawiam =)