wierszym

[Pan Ropuch]

wierszym… od rana tak pięknie

jak śmietana maluje nam wąsy

 

wierszym… kolejny już raz

tyś i ja nikt z nas tu pierwszy

 

wierszym… kochanie i na śniadanie

smażony najodleglejszy nasz świat

 

wierszym wierszym po stokroć

i psiakrew wierszym

 

 

 

 

przyszła mysz Szymborska

utarła wierszymowcom noska

 

 

 

 

 

Edytowane 24 Stycznia 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[violetta]

zadziorny wiersz, z rana domagasz się dobrych naleśników ;)

[beta_b]

Czytałam "wieszczym", ale całość ze smakiem. Delikatny drobiazg słowotwórczy, niby nic a jednak.

I przyszła Szymborska z głębią i sensem, bo sama wierszymowa to za mało. To jak przelewanie się w niedzielny poranek. 

Pozdrawiam ciepło, bb

 

PS Pisałam o myślach, chociaż o sobie (i zaczynam mieć dosyć pisania o sobie :). Przelewana wierszymowa.

 

a ja z myśli przędę dni kolejne 
z szerokiego pasma motek zwijam 
twardych zwartych ciągłych wniosków które

potem mogę do celu rozwijać
albo i posplatać w dywan albo

i wytrzepać jeśli zmienię zdanie 

cóż się stanie jeśli się rozejdzie 
materia na trwałe choćby nawet

bardzo myślą bardzo urodziwa

[Pan Ropuch]

Ja mam dosyć pastwić się nad swoimi wypocinkami pod nimi, ot jest - popełniony, a jak? to chyba każdy widzi :D Czasu ni ma, rozłazi się w rękach i ucieka jak dziki kot.

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch 

[iwonaroma]

;)