odkładamy na później

[Luule]

 

w zanadrza kolejnych dni

odkładamy siebie

na później

na inny moment czeka plik

niewydanej reszty

wszystko z grubsza

szczegóły pod dywanem

wypiętrzają

aż do potknięcia

 

tik-tak

odłóżmy to na później

 

aż niecierpliwe landrynki

wtulą słodko w kieszeń

z tiktaków uleci mięta

skruszą się

w niewykorzystane

chwile dni lata 

relacje

nieskasowane bilety

wyblakną jak marzenia

 

i odłożymy to na później

w coraz cięższy worek

na plecach

 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

...a może też dlatego, że mamy niewspółmiernie mało czasu w stosunku do ilości rzeczy, spraw i osób, które zapraszamy do swojego życia lub w nim gromadzimy. Nie dajemy rady ze wszystkimi z nich wejśc w żywą relację i "odkładamy je"...

 

Ciekawy i intensywny w wypowiedzi  oraz w obrazowaniu wiersz. Pozdrawiam  :)

[Gość Radosław]

Odkładanie tego co ważne, na rzecz tego co pilne. Tak sobie czytam ten tekst. Codzienność potrafi podciąć niejedno marzenie. Najbardziej przemawia do mnie ten moment z biletem. I tak, często to co odłożone ciąży, jak worek na plecach. 

 

Pozdrowinka. 

[Luule]

@Gosława  

Dziękuję bardzo:) 

@Dag a mnie szalenie miło było to przeczytać. Dopadły mnie jakoś łaskawie w przychylną noc:D

@duszka w dużej części jest tak jak piszesz, nie starcza godzin na wszystko co by się chciało/ można zrobić. a czasem to kwestia jakiegoś takiego muru w sobie. Np. za mało zainteresowania, czułości dajemy partnerom i mięta ulatuje z tej drugiej osoby co tworzy błędne koło. Albo nie mamy odwagi na coś. Czy poświęcamy się czemuś, komuś albo najzwyczajniej marnotrawimy czas, zamiast poświęcić go częściej sobie, pasjom itd. Odmawiamy sobie, odkładamy siebie na później.

Dziękuję:)

@Radosław heh tak, jak w firmie - jak się tylko gasi pożary i nie ma czasu na rzeczy ważne ale mniej pilne, to firma się nie rozwija. i tak samo my. Odpozdrawiam:)

 

Dziękuję także pozostałym serduszkowcom:)

[Czarek Płatak]

Nie lubię odkładać, bo albo energia się wypali, albo zasypie się gdzieś w tym worku na dnie. Nawet nie fajnych rzeczy nie lubię przekładać - niech jest już z głowy. 

Pozdro Kostka! 

[jan_komułzykant]

Począwszy od landrynka utytłanego w kurz, włosy i wszelki brud kieszeniowy, wyobraziłem sobie inne

 

nagromadzone paskudztwa, wypływające lawą spod dywanów i między pęknięciami marmurowych podłóg,

 

schodów i kolumn niejednych istniejących parlamentów świata. Zastygające w grymasach uśmiechów,

 

zepsucia i katatonii pokrzywdzonych ofiar. W oparach smrodu i piany wypiętrzającej absurdy

 

i deformacje prawne w zastygłą magmę, pumeks oraz jedyną zachwycającą uboczną formę

 

- obsydianowe szklisto-czarne ale rogate, bezkształtne figury i postaci ;))))

 

Sory Luule, poniosło mnie chyba, trochę :D

 

Inspirujący wiersz, pozdrawiam.

[Leszczym]

@Luule oj tak sporo odkładamy na później, które może wcale nie nadejść. Fajny wiersz ciekawych metafor. Zgadzam się z poprzednikami.

[Luule]

@Czarek PłatakJeju, to cudownie masz! Ja te 'śmierdzące jajka' zawsze na później odkładam, co ma często opłakane skutki. Niestety wiele robię na ostatnią chwilę. Ale to akurat część wiersza, ta pod dywanem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdro! 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janko! Poleciałeś, niejako poetycką prozą, z natchnieniem:) dziękuję. i miło Cię znowu 'widzieć';)

Dziękuję bardzo:)

Edytowane 29 Stycznia 2021 przez Luule (wyświetl historię edycji)