Zatoka Mgieł

[Dekaos Dondi]

Szare mgły snują się leniwie nad poranną łąką.

Całość sprawia wrażenie niewielkiej zatoczki, otoczonej zewsząd gęstym lasem.

 

Jest tym, który musi wyzwolić i wskazać drogę.

Czeka, aż się pojawią. Cierpliwość to jego szczególna cecha.

 

Są. Najpierw jedna, później następna. Przebijają mgłę w różnych miejscach.

Przestały kurczowo trzymać ziemię.

Zwrócone ku niebu, uwierzyły, że mogą odkleić ręce od lepkich, ziemskich powinności.

Nie mogą już czegokolwiek naprawić lub zepsuć. Teraz wszystko zależy od niewiadomej.

 

Dotyka każdej. Zamienia w błękitną, jasną poświatę.

Ostatnie brakujące części, szybują do swego przeznaczenia.

 

*

Odpoczywa. Czeka. Jakiś czas temu, spełnił swoją misję.

Czy jego dłoń przebije mgłę?