Szkic w okamgnieniu wyobraźni

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   graphics CC0

 

z czerwonych cegieł
famuły na Księżym Młynie
tak kiedyś funkcjonował świat?
z kuchni do spiżarni
prosto przez wąskie drzwi
pod obrazkiem Scheiblera
na jego przerzedzonych bokobrodach
osiadało heliocentryczne słońce
wpadające przez lufcik
otwarty na oścież
na fasadę fabryki i ceglany parkan
wewnątrz obskurnej pakamery
turpiczny zapach stęchlizny
w skrzynkach słoiki
smalec ze skwarkami
kamionki pełne owoców i warzyw

 

ubodzy kmiecie rewirów
napływowi parobkowie i wyrobnicy
majstrowie – salowi – rodziny wielodzietne
popalający machorkę ojcowie
we flanelowych koszulach czatujący na rogatkach
zobaczysz tu wesołe miasteczko
dzieci grające w klasy i berka
marzące o wyimaginowanych awansach
na obłych królów bawełny:
cukrowa wata!… więc w nogi!
bo matka wygna po wodę – do studni
siurków zbereźne docinki przy karuzeli
cycata sąsiadka wylewa brudy
do ulicznego rynsztoka
po nocnym rollercoaster
z operatorem lunaparkowej kolejki
—

maj 2019

Edytowane 18 Kwietnia 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

duch tylko upadłego człowieka się tam przetacza, a wszystko jest ok., jesteśmy wszyscy normalni. :) Szczęśliwego Nowego Roku ;)

[iwonaroma]

Bardzo plastyczny obraz :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cześć Valerio ;) 
Czy ja wiem, czy upadłego? Raczej ubogiego. Ale ubogiego, bo uwikłanego w czasoprzestrzeń, w zasadzie w czas dziejów, w nurt historii oraz w epokowe możliwości. Różnica wieku, dwóch, przenosi człowieka w obszar futurystycznych wręcz obiekcji-stanów obserwacji. Systemy przeobrażania się świata na oczach cywilizacji są wręcz skokowe, kiedyś życie było podobne przez stulecia, czy millenia - teraz kilka lat wytycza zupełnie nowe perspektywy i normy zachowań, mody, trendy. Trochę o tym jest ten tekst. Zatrzymanie w stopklatce obrazka- li tylko w wyobrażeniu. Nie ma tu upadłego człowieka jest za to człowiek  umocowany w klauzurę wieku, w organoleptykę obszarów mu znajomych w życie i monotonię manufaktur. Przyznaję, może zbyt turpistyczny to opis. Reasumując: normalmy człowiek w normalnych i współczesnych mu "fundamentach egzystencji".

 

Wiersz podoba się, czy przytłacza? 

Miał tylko uruchomić mechanikę obrazu, nic poza tym. 

 

Szczęśliwego Nowego - również Tobie Valerio życzę.  U mnie sylwester  w domciu. Z woli i wyboru. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam Iwon. Dokładnie taki był mój kierunek, cieszę się, że w tej perspektywie to u ciebie właśnie "zadziałało". Pozdrawiam :)

[violetta]

kiedyś było fajnie, miało się chłopaka i się przytulało :) wiersz fajny, przypomina starą Pragę :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ach Pragę? No to mała teleportacja o sto kilometrów. Lubię stare filmy noir. Najlepiej noir-skandynawskie, ale najbardziej klasyka filmów z USA. Ostatnio powtórzyłem sobie "Świadka oskarżenia", "Dziewczynę Piętaszek", "Lecą żurawie". Głównie kino czterdzieste i pięćdziesiąte lata - widzę, lubisz też facetów w kapeluszach i z podniesionymi kołnierzami oraz babki z długimi lulkami w rękawiczkach do łokcia. Warszawka to raczej przodownicy pracy, nie mój klimat ;) Chyba, że przedwojenna - to i owszem ;) Czasy pra-pra-pra-babek i pra-pra-pra- pra-babek. 

Edytowane 30 Grudnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

nie jestem aż taką kinomanką jak Ty, ale też lubię stare filmy czarno-białe:) ja najbardziej lubię lata sześćdziesiąte, wtedy już było kolorowo-blade :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Są klimatyczne filmy z lat sześćdziesiątych i niekoloryzowane. "Echo", "Śmierć ma okna", "Elmer Gantry", polskie kino kryminałów czarno-białych, oglądałem "Złote koło" nigdy nie widziałem wcześniej, ale dla ciebie tam zbyt ponuro. Szarość ulic, turpizm w sferze intelektualnej tego kryminału, choć jak przypuszczam chyba miało być ultrastycznie - bo jest tam psychologia kryminalistyki i obraz uwikłania bohatera-milicjanta w normy osobiste i moralne. 07 zgłoś się - ten serial uwielbiam. Nie ma tam smutku i szarości. 

[Tomasz Kucina]

@valeria

... a sam tekst (właściwy) ma charakter raczej notatnikowy. Nie ma tu szczególnej urazy do życia, a turpizm jest tylko wykreowany i opisowy. Nie dokonuję tu społecznej czy epokowej krytyki, nie neguję istoty piękna, nie pozuję w ironii. Można uznać, że jednak wyczuwalna brzydota w opisie - nie czyha na czytelnika, nie odczyniam tu przysłowiowego i literackiego „menueta z pogrzebaczem” jak np. jest u Grochowiaka, gdzie poeta fantastycznie i po mistrzowsku dopieszcza pozory.  Grochowiak w sposób zaplanowany potrafił fantazjować i grać turpizmem. Przeczytaj „Menueta” - to wiersz St. Grochowiaka. Uwielbiam ten utwór. 

Mój tekst to zwyczajna impresja - obrazek w opisie --> ale wykreowana - nieprawdziwa. Nie chce mi się pisać tylko wypacykowanych proestetycznych tekstów. Uznajmy: że ten - jest w wersji czarno-białej ;) Jest bardziej indyferentny. Zdystansowany do wszystkich napotykanych śliczności w otoczeniu. Żyjemy w czasach dystansu i zimne wiersze są na podorędziu. Witalizm tak - dla kurażu sumienia, dla proporcji życia, ale czasem i chłodny wiersz nas uwiera. Trzeba go wydalić a pozostawać optymistą u źródeł moralnych.  

[violetta]

nie wiem czy wiesz, ale w takich domach, gdzie były spiżarnie tętniło życie, wieczory, zabawy jak w teatrze :) Grochowiaka chyba ostatnio czytałam w szkole:) lubiłam polski, aczkowiek średnio mi szło, może dlatego, że nigdy nie miała czasu na nic, wolałam siedzieć w ogórku i śpiewać sobie. nie jestem taka światowa :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bywam minimalistą. Nie lubię kosmopolitów. Przesadnego materializmu. Jednak życie musi być godne.  Ogólnie - spiżarnie są bardziej pożyteczne od np. garderob. Tak uważam, hahahaha ;D

[violetta]

jak widzę choćby mały słoik z grzybkami gdzieś tam stojący, ukryty pomiędzy makaronami, przyprawami, mam ochotę odkręcić nawet nie w moim domu :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ludzie robią małosłodkie grzybki marynowane. Gdy ktoś mnie poczęstuje przeważnie kończy się to posypaniem ich cukrem, ale trzeba odczekać, aż grudek już nie będzie, kwestia 5 minut. Dynia w occie też musi być słodka i koniecznie z goździkami. Formułujemy więc postulat: "garderoby na spiżarnie" hehs ;P Więcej "brzydkich"za to "słodkich" ;))))

Edytowane 30 Grudnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

drugie miejsce u mnie zajmują śliwki :(

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W occie śliwki? A to też przyswajam. Nawet schabowego klasycznego potrafię sobię śliweczką "podkreślić". Przecież z ananasem schaboszczaki jadają, ja wolę śliwkę w occie. Choć dla niektórych takie combo to sztandarowy turpizm ;D

Edytowane 30 Grudnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

w mojej spiżarce czekają kapary w occie winnym, do ryby się nadają w jakimś tam sosie maślano-cytrynowym :) ale z Ciebie łasuch. fajnie, że wróciłeś.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tam zaraz wróciłem? Przecież nigdzie stąd nie uciekam. Zwyczajnie nie chcę organizować życia poprzez internet i robię sobie przerwy. Smak i papu wpisują się trochę w definicję elementarnej brzydoty. Tak pięknie sobie jedzonko upiększamy - to niemal rytuał wizualny, a jak człowiek głodny to zje byle jak, i ma gdzieś sztukę optyki kulinariów, a mówią, że "jemy oczami"? ;)) 

Edytowane 30 Grudnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

być może mamy inne mocne pragnienia w sercu do zrealizowania i jemy szybko :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szybko i BRZYDKO byle skutecznie. Oto ludzkość, pragnąca apetytem. Jak filmowa Hannibalka Lecterka z powieści Harrisa, zaczynam się lekko obawiać ;) hahaha