Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

w cieniu wiązów za tym przestworzem

Joachim Burbank
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Joachim Burbank

Joachim Burbank

Opublikowano
Opublikowano
stoisz przy bramie raju
do kraty przyciskając twarz
 
tęsknym wzrokiem spoglądasz
na świeże figi i ananasy
bujną zieleń i huśtawkę na drzewie
strumień szemrzący w oddali
 
dzieci bawią się bezpiecznie
nie chodzą głodne
wszyscy są zdrowi 
nikt nie cierpi 
 
powietrza nie zatruwa smog
dzikie konie biegają majestatycznie
tygrysy wypuszczone z ciasnych klatek 
łagodnieją 
 
kolory smaki zapachy
nabierają wyrazistości
i oddziałują na zmysły

po chwili
dwóch rosłych ochroniarzy
pyta co robisz
 
przecież i tak nie wejdziesz
nie ma cię na liście zaproszonych
3
duszka

duszka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wierzę w to, że wszyscy jesteśmy tam zaproszeni, też do życia tutaj.., że sam fakt naszego zaistnienia już tym zaproszeniem jest... Ale wiem też, ze można myśleć i czuć inaczej. Pozostaje uparice zaprzeczać tym myślom i uczuciom :) Przejmujacy wiersz. Serdecznie pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 61. Fenicjanka

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      61. Fenicjanka (narrator: Agrianin) 1. Pachniała potem i żywicą – jak lasy mego dzieciństwa. 2. Mówiła po naszemu nieźle – „chcesz umrzeć?” – spytała, śmiejąc się. 3. Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie. 4. Opium paliła z cynowego naczynia – ucząc mnie znikać. 5. Dym był gorzki – jakby płonęły moje sny. 6. Zobaczyłem brata idącego przez ogień – nie zatrzymałem go. 7. Wtedy płakałem z taką siłą, że drżały ściany namiotu. 8. Rano jej nie było – został zapach popiołu i moneta.   cdn.
    • hehehehe
      Annie żona da gaz,

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Jada Gina bób Ani? Gadaj!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Tajemniczy dom

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że moje wiersze są subtelne - staram się by w moich wierszach               czytający znalazł to coś co ma cieszyć by nie nudziły - serdecznie ci               dziękuję za ową świeżość i młodość  -                                                                                    Pzdr.serdecdcznie.   Witam - ale piękne owe piękne - dziękuję -                                                                               Pzdr.uśmiechem. Witaj - twój komentarz pod wierszem to coś co mnie cieszy - dziękuję -                                                                                            Pzdr.zadowoleniem.                                                                                                      Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - a to mnie cieszy -                                                                                                     Pzdr.
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 60. Las nad morzem

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97   Kamień na falach. Drewno na ciałach — pełna architektura.
    • Proszalny
      Rozmowa poetów

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Zbigniew Polit @hollow man @Achilles_Rasti   Tekst pokazuje dwa oblicza poetów. Pierwsze wypruwa z siebie flaki, żeby pokazać i opisać piękno - stworzyć wiersz, który "zachwyci". Drugie oblicze, widząc daremny trud, mówi: (powtórzę za Świetlickim)  "ja to pierdolę".  To są prawdziwe emocje, uchwycenie tematu kreacji i prawdy w sposób interesujący. O niebo lepszy wiersz niż:   na księżycu rosną kwiatki zrywam je dla ciebie jesteśmy w niebie   Wiersz "Rozmowa poetów" ma w sobie treść bardzo mi bliską. Czuję go, rozumiem i szanuję. Jest prawdziwy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...