Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wydaje mi się, że masz jakąś myśl
ale nie do końca ją zawarłaś w tym wierszu.
Jest jakby jeszcze pod tą zaspą.
Jeszcze nie ma dróżki... dopiero się tworzy.

Masz ciekawe pomysły.
Pozdrawiam serdecznie
Lenka
Opublikowano

hm...też myślę jeszcze ciągle, bo w pierwotnej wersji było

wysokie zaspy
pod naszymi krokami
tworzy się droga

ale jakoś mi nie brzmiało...z tym "pod krokami"...tak dwuznacznie;)

wiec może tak:

wysokie zaspy
wraz z naszymi krokami
tworzy sie droga


wiem, że można by było trochę lepiej...ale ja chcę się utrzymać w konwencji 5-7-5:)
Dzięki za komentarze:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wydaje mi sie tutaj jest problem z "tworzy się". Bo z jednej strony
strasznie mocna, ludzka czynność. Z drugiej w kontekście wysokich
wysokich zasp, trochę na wyrost. W takich zaspach zostaje co najwyżej
coś na kształ "kilwatera". Slad, bruzda. Chyba, że stopy należą
do batalionu piechoty. Wtedy to co innego;)

Stopy o wiele lepsze niż kroki. Bo bez nieładnej dwuznaczności ;)
Jesli zaspy są wysokie, to ta droga jest, bo ja wiem, wyczuwana.
A nie "tworzona". Może być "wyznaczana".
Nie sugeruj się tym konkretnym słowem, ale poszukaj "swojej drogi" :-)
Powtarzam, szkoda odpuścić.

pozdrawiam
jul
Opublikowano

Dzięki za komentarze:) i Jul...za rozważania, które napewno pomogą mi ...jak nie w poprawie tego haiku to pewnie w przyszłych:) - to cenne:)

Serdeczności śle:)

ps. Stanisławo ...hehe;) masz fajne poczucie humoru - dzięki:)
Lenka - buziaczki:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • I tak też można, a tak przy okazji: jak się pani spało?   Łukasz Jasiński 
    • Ten tekst akurat pani dobrze wyszedł, a czytam tak:   Płakałam w nocy, nie słyszał mnie, unikał spojrzenia - nie chciał widzieć   miłości, a każdy płacz i każdy oddech  był tylko o nim i jęki moje pieśnią    pochwalną - zagrzmiały i przerażał  mnie - jego kamienny spokój - nocny,   już byłam dla niego wspomnieniem, fotografią - poszarpaną fatamorganą...   Mam nadzieję, iż zniknęła u pani samotność...   Łukasz Jasiński 
    • Rozłącza ciągle dźwięk dzwonka, za długo się nie rozgadam. Co tam, orzechy łupisz lub inne wciąż o ogrodach kwietniowych sadach.   Jeszcze za rękę, magnolia, chłopiec z gitarą na plecach. Z miniatur zamek tak jak był stary fiołkowym runem przy Lelewela.   Spokojne to, co umyka — koci ślad muska parapet. Brzask kwiatów w chmurkach, ćwierkanie drzewa jakby czas statków do dobrych planet.         ***   zaopatrzeni na dzień śniadaniowych płatków w nowych sześć strun                    
    • @Sylwester_Lasota Ładnie dziękuję:-) Pozdrawiam również

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • To tak jak w tej rymowance...   Umarłe motyle systemu   Ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   oni: zamordowali ich - wolność, pozostała tylko piosenka ta i ta i ta, oni: zamordowali ich - wolność,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję...   Łukasz Jasiński (lipiec 2018)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...