Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

  Płynie cicha pieśń po sali
dawne słowa z tamtych lat
nawet szczęścia nie zaznali
runął domek z życia kart

Matka słowa im nuciła
po policzku ciekła łza
taka cicha taka miła
zawsze dobra nigdy zła

Dziś odżyły tamte lata
gdy za oknem hulał wiatr
cicho zeszła z tego świata
trójka dzieci siostra brat

Cóż mi teraz pozostało
czy na żebry z nimi iść
parę groszy to za mało
życie jak powiędły liść

Kto sierotom łzy osuszy
kromkę chleba z serca da
kto się losem dzieci wzruszy
i wyciągnie z biedy dna

Dałem słowo mojej mamie
że pójdziemy razem w świat
kołysanki dziś te same
pozostały z tamtych lat

Życie przygód nie szczędziło
wiatr nam w oczy nieraz wiał
szliśmy ścieżką tak zawiłą
każdy odejść stamtąd chciał

Pustka w sercu pozostała
nikt wypełnić nie mógł jej
siostra była wtedy mała
nie zapomnę chwili tej

Jak zziębnięci wygłodzeni
szukaliśmy nowych dróg
wszystko się zmieniło w chwili
chaty się pojawił próg

Tu skończyła się wędrówka
tu nasz nowy stanął dom
może była to harówka
lecz wspomnienia miłe są

Co w melodii jest takiego
że znów cieknie z oczu łza
to ta cząstka z życie mego
nie odeszła ale trwa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar   Każde słowo w Twoim wierszu przepełnione jest miłością i wdzięcznością za to, co najważniejsze. Rodzina to naprawdę największy skarb. Pozdrawiam. :)   
    • @Charismafilos Wieża jak konik, tak bym to widział, ostatni ruch ze skręceniem w lewo lub prawo, oczywiście na całej szachownicy :))
    • @Mitylene   Niezwykle wzruszający wiersz. Ta dziecięca naiwność zderzona z brutalną rzeczywistością rampy w Auschwitz po prostu łamie serce. Najbardziej porusza ta cisza i ufność - wtulenie się w dłoń mamy "dopóki jest". Ostatnia zwrotka zostawia z ogromnym, dławiącym smutkiem. Piękny, choć niesamowicie bolesny hołd dla tych najmłodszych, bezbronnych ofiar.
    • „Obłoki srebrzyste” tak to się po polsku banalnie nazywa, „Noctilucent clouds” – „świecące w nocy chmury” lepszym mianem bywa Dla sunących po granatach nocnego nieba rozświetlonych mgieł Od maja po lipiec od dziesiątej do północy widzieć da się. Zwykle nisko nad północnym horyzontem. Częstsze od Krakatau. [1] Lecz, dopiero od niego, czy zeń ozdobę nieboskłon wcześniej miał? Może, bo w Skandynawi wierzono, że to duchy wojowników, Lecz więcej, bardziej na południe, w wybuchu tego wyniku. A one hen wysoko, wciąż widzą słońce, gdy noc tuż nad ziemią, A one tak subtelne, skryte w błękicie, na granacie jawne już.   PRZYPIS [1] Pierwszy naukowy opis zjawiska pochodzi z 8 czerwca 1885 r. od niemieckiego astronoma Otto’na Jesse’ego. Późny opis naukowy niekoniecznie dowodzi niedawnego pojawienia się zjawiska.
    • ułamek sekundy czy chwila która trwa w nieskończoność   myślisz czasem że przyjdzie samo że ktoś je przyniesie położy obok ciebie i nagle wszystko stanie się lżejsze   ale może szczęście tworzy się inaczej   z drobnych rzeczy gestu o poranku uśmiechu mimo łez czyjejś obecności przy której cisza już nie boli   może sami uczymy się je budować   dzień po dniu z rozmów dotyku przytulenia   może to tylko stan umysłu   a może coś więcej   szczęście?   to nie cud   to Ty...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...