stare czasy

[wjola]

zatrzymane w pokoju
na wiekowej komodzie
nieruchome wskazówki
nie liczą już niepotrzebnie
ucieczek i powrotów
staromodny kryształ
w milion tęcz
zamienia każdy promyk
drewniana szkatułka
zamknięta
nie wie już co 

skrywa na dnie
wysoki biały wazon
wciąż pamięta jak
pachną kwiaty
wchodzę i nic
nie chcę zmieniać

 

 

 

Edytowane 26 Listopada 2020 przez wjola (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba mi sie owe pamiętanie zapachu przez wazon -

No i reszta zgrabnie wygląda na tej wiekowej komodzie.

                                                                                                   Pozd.

[iwonaroma]

Plastyczny opis i nastrojowy...

Zdrówka

[w kropki bordo]

@wjola sorcia, ale napisane właściwie bez frazy.... treść jakby też bez treści...takie sobie... Oczywiście, jak widzę masz już swoich fanów... Pozdrawiam :)

[wjola]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki:) 

również pozdrawiam :) 

dziękuję bardzo i też zdrówka :) 

i czasem radość z tego ze ktoś w ogóle zapukał do drzwi
choćby niekoniecznie najżyczliwsza sąsiadka ;)

dziękuję i pozdrawiam serdecznie :) 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ładnie, plastycznie, nastrojowo... i zastanawiająca puenta, którą odczytuje też jako: przeszłości nie da się już zmienić i świadomość tego w pewien sposób uspokaja... Pozdrawiam :)

[WarszawiAnka]

Czasem tak bardzo by się chciało nic nie zmieniać....

 

Pozdrawiam

 

P.S. Wciśnij kilka razy enter po ostatnim wersie, żeby wyodrębnić wiersz.

[wjola]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak właśnie :) 

dziękuję i pozdrawiam :) 

dziękuję bardzo (również za radę techniczną) i pozdrawiam :)