Przez wiatr wyśmiewana

[Waldemar_Talar_Talar]

stoi na środku pola

zapomniana wierzba

- golusieńka przez

wiatr wyśmiewana

 

echo ją omija - sowa o

niej zapomniała gwiazdy

krzywo patrzą noc z nią

już nie taka

 

tylko samotność doń

się tuli cofając były

horyzont który 

sobą ozdabiała

 

stoi już nie  popłakuje - 

czasem  niechcący

wilk o nią się otrze

szukający lepszego

 

 

 

 

Edytowane 24 Listopada 2020 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[joanna53]

dobry wiersz, przewija się w nim nuta melancholii,

pozdrawiam serdecznie :)

[[email protected]]

@Waldemar_Talar_Talar Wilk to raczej przypadkiem,

                                          oblicze miała gładkie.

Miłego dnia Waldku.

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za ową melancholie - 

                                                     Uśmiechniętego popołudnia życzę.

 

Witaj Grzegorzu - miło ze czytasz - dziekuje za to.

Zmieniłem co nieco  - dzięki twojej podpowiedzi..

                                                                                      Pozd.

 

[Gabrys]

również podoba się mi ten wiersz 

[Gość Radosław]

Jest klimat. Wyobraziłem sobie szarugę, rozrzedzone niebo, i ciągnące się pola. 

 

Duża umiejętność w dobrze tytułu do wiersza.  

 

Pozdrawiam 

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  cieszy mnie twoje podobanie - pozd.

Witaj  - cieszy mnie twój komentarz i jego krajobraz - dzięki.

                                                                                                        Pozd.