Szatańskie Tango

[Szpieg Kontra Szpieg]

1977
Anno domini, domini anno
Los mi zgotował to szatańskie tango

Was na ziemi nie było, gdy on leciał z nieba,
Siódme piętro... lina pęka
o asfalt, szkielet się kruszy,
Wybucha materia,
Tłucze się zwierciadło duszy,

 

Nastaje
Siedem lat nieszczęścia,
Siedem lat duchowych ciemności, 
Żałosny lament się ze mnie wylewa, 
Szóstka dzieci, siódme w drodze
Każdemu imię nadał on, jak ja to teraz pogodzę?

 

Gdy tak leżałam na ziemi, w stuporze okrutnym,
Poczułam to widmo, to spojrzenie w lustrze 
Nie mogąc się odwrócić, zaczęłam się modlić

Wtedy słyszę jej głos, młoda kobieta to była,
Mówi do mnie wyraźnie -” ja straciłam syna”,
“Wiem jak to jest, ból niepojęty, gdy wbijali mu gwoździe, 
W pożółkłe nadgarstki, tamten też patrzył, groźnie
Przewalczysz go, choć to cień najciemniejszy

 

Gdy mówiła tak, swoje działo podźwignę,
Nieziemskie siły, jakby prowadzą mnie w malignie,
I ujrzałam z góry swoją twarz

Wymknąć się z ciała, przez szczeliny w ludzkiej powłoce,
Pod sufit się unieść, ujrzeć ciało na podłodze
No jak?
Jak to zrozumieć, jak to opisać, objąć rozumem?