Pierwszy sen Piotrusia

[Father Punguenty]

Dzień był zwykły i do innych podobny.

Pamiętam promyczek lśniący, pogodny.

Wielkie sprawy świata poza nami trwały,

Małe sobie znanym torem przepływały.

 

Promyk prószył światłem tak zalotnie,

Aż zbudził inny, śpiący tuż obok mnie.

Tata, a sen taki był, sen tata w głowie.

Ale jaki skarbie? Może Piotruś powie?

 

Było niebo i takie chmury, z tych chmur

Nagle smok wypłynął, pofrunął do góry.

A potem chmura już tak biała nie była,

Lecz głowa Michasia nagle się zjawiła.

 

I potem widziałem? Tak, czy się dowiem?

Chmurka po niebie sama sobie płynie, i

Tata! A tata sen powie? Synku, powiem.

A nawet napiszę, co niniejszym czynię:

 

Nad pustką błękitu piętrzyły się chmury.

Jakiś geniusz pędzlem wydzielił kontury.

Między nimi nici białym szronem tkane,

Rozwijały cicho ptaki srebrne, blaszane.

 

Nieboskłon, który się nikomu nie kłaniał

Rozpraszał chmury w krople i rozganiał.

Chmury w krople się zmieniając, znikały,

A kwiaty i spękane wargi ludzkie czekały.

 

Sam sobie czasem zadaję pytanie, jeśli

Kiedyś promyczek zabłyśnie na ścianie

I twój sen synku ja albo ktoś opowie, to

Czy zaśni ten sen nocą w swojej głowie?

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(udźwiękowiona)

[Father Punguenty]

@Agrafka Tak, już parę osób zwracało na to uwagę,  ale aby to uczynić dobrze trzeba mieć umiejętność mówienia wierszy. Tę niestety posiada w moim kraju grono profesjonalistów. Dlatego, forma YT -owa jest tylko inną formą prezentacji treści  , niewymagającą scrolowania, kartkowania itp.