Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • 2 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

być może ten malarz był nieszczęśliwy i kolory czerni go oblepiły
wręcz wabiły
powie ktoś: nie widzę w tym nic najmądrzejszego
kolory czerni wenę ubiły
poszukam koloru żywotniejszego

 

pozdrawiam ;-)

Gość Radosław
Opublikowano

Pomysłowo. Na luzie, muśnięcie powanego tematu.  Klimat i formalna strona pasują do tematu kredek. Co budzi Twoje wątpliwości? 

 

Pozdrawiam świątecznie 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten malarz wielbi sto kolorów, bo każdy kolor ma sto walorów

Lecz jeden z nich najpotężniejszy, mimo iż brudny, to najulubieńszy ;)

 

Pozdrawiam serdecznie!

 

 

Co budzi moje wątpliwości? Pytasz na serio?

Czy wpuściłbyś do swojego domu: złodziei, morderców i meneli, żeby rodzinę Ci wyrżnęli?

 

Pozdrawiam serdecznie!

Gość Radosław
Opublikowano

@ais Nawiązałem do tego, że wiersz jest w warsztacie. I zastanawiam się co w nim budzi Twoje wątpliwości. 

 

Pozdrawiam :) 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wstawiłam do Warsztatu, gdyż albowiem i ponieważ nie zawsze chcę publikować w Gotowych ;)

 

Źle zrozumiałam, jestem gapa :)))

Serdeczności!

 

Gość Radosław
Opublikowano

@ais Teraz już jestem bardzo dobrze poinformowany o przesłankach, które stały się podstawą, Twoje decyzji o opublikowaniu powyższego utworu w przestrzeni warsztatu. 

 

Pozdrawiam ;)  

  • 4 lata później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...